Dita e cmendur e Profesor Kantit, Platonët e vegjël
Lek 700
Kënigsbergu ishte një qytet i vogël dhe i qetë i Prusisë Lindore, i njohur jo vetëm për madhështinë e kështjellave të tij por edhe për kalimtarin e preferuar të qytetit, Emanuel Kantin. Profesor Kanti njihej në qytet si një njeri vetmitar, me miq të paktë dhe një jetë të ndërtuar brenda mureve të shtëpisë së tij. Një vlerësues i dijes, punës dhe vullnetit për ta bërë të mirën. – Jo, po jua them, e vetmja gjë absolutisht e mirë është vullneti për ta bërë të mirën. Si do të përfundojë dita e çmendur e profesor Kantit?
- Dërgesat & Kthimet
Dorëzimi
Ne dërgojmë porosi në të gjithë botën. Të gjitha porositë dërgohen me anë të postës Shqiptare. Transporti gjithmonë falas për porositë mbi 200 dollarë amerikanë. Gjatë periudhave të festave dhe promocioneve, koha e dorëzimit mund të jetë më e gjatë se normalja.Kthimet
Botimet Papirus do të pranojë shkëmbime dhe kthime brenda 30 ditëve nga data e blerjes , me kthimin e origjinalit e dhënien a arsyeve objektive të kthimit të porosisë. Kthimi juaj zakonisht do të përpunohet brenda një jave deri në një javë e gjysmë. Ne do t'ju dërgojmë një email për njoftimin e kthimit të porosisë. Ju lutemi, lini 1-3 ditë pune që rimbursimet të merren në formën origjinale të pagesës pasi të jetë përpunuar kthimi.Ndihmë
Dërgoni një email ose na kontaktoni në numrin e mëposhtëm të kontaktit nëse keni ndonjë pyetje ose ju duhet ndihmë. Email: info@papirus.al Celular: (+355) 69 36 41 353 - Pyetje?
Kënigsbergu ishte një qytet i vogël dhe i qetë i Prusisë Lindore, i njohur jo vetëm për madhështinë e kështjellave të tij por edhe për kalimtarin e preferuar të qytetit, Emanuel Kantin. Profesor Kanti njihej në qytet si një njeri vetmitar, me miq të paktë dhe një jetë të ndërtuar brenda mureve të shtëpisë së tij. Një vlerësues i dijes, punës dhe vullnetit për ta bërë të mirën. – Jo, po jua them, e vetmja gjë absolutisht e mirë është vullneti për ta bërë të mirën. Si do të përfundojë dita e çmendur e profesor Kantit?
| Koleksioni: Për fëmijë & të rinj |
| Autori: Jean Paul Mongin |
| Nr. Faqesh: 64 faqe |
| ISBN: 978-9928-4455-8-2 |
| Ҫmimi Kopertinës: 700 Lekë |
| Pesha: 0.151 kg |
| Autori |
|---|
| 5 |
|
0 |
| 4 |
|
0 |
| 3 |
|
0 |
| 2 |
|
0 |
| 1 |
|
0 |
Libra të ngjashëm
Historia, filozofia dhe kultura japoneze përmes figurave legjendare japoneze.
Rrëfime të shkurtra, dinamike dhe vizatime karakteresh mbresëlënese.
Mësime të çmuara jete të cilat na njohin me vlera të qëndrueshme dhe universale si ndërshmëria, përgjegjësia, respekti dhe guximi moral.
Taulanti dhe babai i tij shikojnë dallëndyshet që fluturojnë drejt anës tjetër të botës. Taulanti e pyet nëse edhe ai do të mund të shkojë kaq larg kur të rritet. Babai i përgjigjet se do të shkojë edhe më larg.
Pyetjet e Taulantit pasojnë njëra-tjetrën, duke zbuluar një e nga një frikërat e tij përballë idesë së këtij udhëtimi të madh që, siç e kuptojmë, është ai i jetës.
Në përgjigje, babai e qetëson, e inkurajon dhe, mbi të gjitha, e siguron Taulantin për dashurinë e tij të palëkundur… 💙
Rrëfime nga kohët kur kafshët kishin fjalën e tyre për të thënë, për të na bërë të qeshim ose për të na lënë me gojë hapur. Gomarë, luanë, hiena, dhi, kërmij dhelpra apo flutura … të gjithë kanë hallet e tyre. Aventurat e tyre vënë në lojë vizionin tonë të botës, lumturinë dhe thellësinë e mendimit që ne njerëzit ndonjëherë mezi i shprehin… Për të dëgjuar një përrallë klikoni këtu:
Hannah Arendti nuk është mendimtare strofkash, por mendimtare sheshesh. Në teatrin e saj të vogël , të ngjitesh në skenë do të thotë të mendosh; do të thotë të veprosh. Një skenë teatrale është ngritur në qendër të qytetit aty Hannah do të takohet me Platonin. Hannah do të jetë gjithmonë një mendimtare e guximshme, e palëkundur ndaj mendimeve të saj, vajza që nuk pranonte t’a jetonte jetën pa rreziqe sepse pa ato ajo nuk quhet jetë. Emrin HANNAH mund ta lexosh njësoj nga fillimi deri në fund derisa nuk mund të tregosh dot nëse fundi nuk është një fillim i ri.
Agustini, mjeshtri i retorikës në Romë, vjen me një rrëfim drejtuar Zotit. Agustini i vogël sjell ndërmend skena dhe ngjarje të cilat po e largonin atë drejt rrugës së drejtë, asaj të njohjes së Zotit. I pëlqente të dashuronte por nuk e kishte njohur dashurinë e vërtetë. Po të pyeste filozofët ata do të gabonin nëse mendojnë se janë ata fillesa e çdo gjëje, as dielli, as hëna dhe në fund Agustini kthehet nga vetja. ‘’Rrëfimi i Shën Agustinit’’ vjen njëherësh si libër autobiografik, filozofik, teologjik, mistik dhe poetik.
Në veri të Francës, në një qytezë të Shampanjës, tre të rinj Henri, Adriani dhe Gastoni qëndrojnë të ulur rreth një zjarri. Diçka krejt e zakonshme. Gastoni, i riu më trupvogël nga të tre punonte si operator në postë dhe shpërndante mesazhe në të katër anët e Francës. Ai kishte një lidhje krejt të pazakontë me zjarrin. -Zjarri: jeta dhe vdekja….Vërtet, mësimi që nxjerrim nga zjarri është paradoksal. Zjarri shkatërron dhe rikrijon, formon dhe deformon. Flaka që djeg, duke shkatërruar gjithçka, është në të njëjtën kohë burim i të gjitha rifillimeve. Një letër do të ndryshojë jetën e Gastonit por edhe të personazheve të tjerë. Çfarë shkruhet në të?
Në një natë të qetë dimri të vitit 1629 në Holandë, pranë zjarrit të ndezur mirë, qëndronte mendueshëm zoti Dekart mbi dyshimet e tij prej gjërave më të vogla e deri tek ato më të mëdha, si vetë ekzistenca e Zotit. Dekarti bashkë me bashkëbiseduesin e tij, papagallin Baruk ishte vazhdimisht në kërkim të një gjëje të sigurtë, jo të dyshimtë. Për të arritur tek e vërteta dhe e sigurta nuk duhet t’i besonte rrengjeve të Djallit. A do mundet Dekarti t’i largojë të gjitha dyshimet e tij drejt të vërtetës absolute? Si do të jetë rrugëtimi i tij drejt kësaj të vërteta?
Përrallat e Rojtarëve të Mençur të Detit është një lloj manifesti poetik,i cili na zhyt në botën imagjinare të mençurisë popullore, nga ngushtica e La Manche deri në Atlantik, nga deti Baltik deri në detin Mesdhe, nga ujrat e Paqësorit deri në detin e Japonisë… Një shëtitje përkrahë kafshëve ujore, heronjve legjendarë dhe peshkatarëve të thjeshtë. Takojmë princeshën Otojime të Japonisë, Plakun e detit të tartarëve, pirate të egra, sirena etj. Në këtë kohë “stuhish ekologjike” autorët i bëjnë thirrje talentit të tyre si tregimtarë, duke u bërë jehonë traditave popullore, për të kontribuar në zgjimin e ndërgjegjeve dhe për të ruajtur burimin e botës, pra detet, që janë mëmat që na ushqejnë, të bukura, por ndonjëherë edhe të tmerrshme, të pasura me legjenda universale, të cilat ndërtojnë botën tonë imagjinare, dhe çdo pikë uji e të cilave vadit planetin blu… Për të dëgjaur një përrallë klikoni këtu:
Përrallat e të Dashuruarve Marrëzisht vijnë si një himn dedikuar dashurisë dhe të shoqëruara me ilustrime të mrekullueshme duke na ftuar në botën imagjinare të mençurisë popullore dhe jo vetëm… Për të dëgjuar një përrallë klikoni këtu:
Filozofi grek dhe anëtari i familjes mbretërore të Efesit nis të bisedojë me babain e tij, për dashurinë e një vajze, Nepian, e bija e Melankontasit njeriut më të pasur të qytetit. Babai i tij këmbëngul që Herakliti për të fituar dashurinë e vajzës duhet t’i marrë zemrën të atit të saj. Ai vendos të niset drejt një aventurë të rrezikshme, të fitojë pavdekësinë, atëherë askush nuk do të mund të krahasohej me të në të gjithë mbretërinë. Përse Herakliti rikthehet me i paplotësuar se më parë edhe pse tashmë e kishte fituar eliksirin e jetës? Përballë tij si i pavdekshëm qëndronin vdekatarët, ata të cilët e pranonin humbjen e lojës me jetën, duke fituar atë që Herakliti e quante lavdia e përjetshme.
Ngjarja zhvendoset në Olimp, në vendin e të pavdekshmëve dhe fatlumëve, jetët e të cilëve çdo vdekatar do t’i adhuronte, me përjashtim të Epikurit. Ditën kur ai lindi Olimpi u frikësua. Si mund të frikësoheshin Perënditë nga lindja e një vdekatari? Por Epikuri mesa duket kishte ardhur në jetë, me një qëllim, të largonte frikën që njerëzit ndjenin për Perënditë. Çfarë do të ndodhë me fatin e Epikurit? A do të mundet ai t’i shpëtojë zemërimit të Zotave?
Historia fillon në Greqi rreth dy mijë e pesëqind vite më parë. Tregu gëlonte nga gumëzhimat e zërave të tregtarëve dhe blerësve por ndonëse në gjithë këtë zhurmë diku dëgjoheshin fjalët e një endacaku. Ishte Diogjeni, filozofi grek që endej në rrugët e Athinës. Diogjeni do ti mësonte Androstenit leksionin e vyer të jetës, që është gjithmonë më e vyer të pish ujin e mbledhur mes duarve të tua sesa një verë të sjellë matanë detit, sepse shijet e përziera me gënjeshtra dhe rreziqe janë gjithmonë të pavërteta.

















Përshtypjet
Nuk ka përshtypje për këtë libër.