TË VËRTETAT QË BESOJ Agjenti Francez
Lek 1,000
Agjenti francez, libri i tretë i trilogjisë “Të vërtetat që besoj”, rrëfen jetën e jashtëzakonshme të Agron Aranitasit: djalit të dy partizanëve në Luftën e Dytë Botërore, inxhinierit që modernizoi Televizionin Shqiptar dhe njeriut që, në sytë e Ramiz Alisë, u konsiderua një “idiot politik”. Nga përpjekjet për ta kthyer transmetimin në ngjyra si sfidë të regjimit komunist ndaj Titos së Jugosllavisë, udhëtimet në Europë për të marrë teknologjinë më të avancuar, këngët e Bitëllsave, dhe pastaj, ndërsa paranoja apo racionaliteti i Enver Hoxhës nisi të zhdukte bashkudhëtarët e tij, ai përshkon sfidat e një sistemi që filloi të gllabëronte bashkëpunëtorët e vet, përfshirë vjehrrin e tij, Kadri Hazbiun. I internuar në Fushë-Arrëz, në një hapësirë lëvizjeje prej vetëm një kilometri e gjysmë, i rrethuar nga bora,ngricat, minjtë që hëngrën këmishën e blerë në Paris,Aranitasi përballet me kushte të vështira, nën presionin e manipulatorëve tinzarë e kurthanjos të ethshëm ta
futnin edhe atë në burg, pasi ishte i damkosur nga Tirana, rriti vajzën e djalin e tij, fitoi zemrat e fusharr-zakëve dhe betejën me Sigurimin.
Pastaj, Aranitasi ndërtoi televizione duke ruajtur dinjitetin dhe integritetin e tij, përherë i qeshur, me një poezi
të Eseninit ose Fatos Arapit, përshëndeste miqtë dhe falte “mëkatarët”.
Agron Aranitasi, dëshmitar i diktaturës dhe makinerisë së saj të pamëshirshme, i internimit të gjatë në Fushë-Arrëz të Pukës dhe i viteve të pasrënies së regjimit komunist, njeriu që ka kaluar nëpër dritë dhe errësirë, midis pushtetit dhe dënimit, heshtjes dhe fjalës së lirë, rrëfen me guxim dhe kthjelltësi këtë udhëtim të mundimshëm drejt të vërtetave që ai beson.
- Dërgesat & Kthimet
Dorëzimi
Ne dërgojmë porosi në të gjithë botën. Të gjitha porositë dërgohen me anë të postës Shqiptare. Transporti gjithmonë falas për porositë mbi 200 dollarë amerikanë. Gjatë periudhave të festave dhe promocioneve, koha e dorëzimit mund të jetë më e gjatë se normalja.Kthimet
Botimet Papirus do të pranojë shkëmbime dhe kthime brenda 30 ditëve nga data e blerjes , me kthimin e origjinalit e dhënien a arsyeve objektive të kthimit të porosisë. Kthimi juaj zakonisht do të përpunohet brenda një jave deri në një javë e gjysmë. Ne do t'ju dërgojmë një email për njoftimin e kthimit të porosisë. Ju lutemi, lini 1-3 ditë pune që rimbursimet të merren në formën origjinale të pagesës pasi të jetë përpunuar kthimi.Ndihmë
Dërgoni një email ose na kontaktoni në numrin e mëposhtëm të kontaktit nëse keni ndonjë pyetje ose ju duhet ndihmë. Email: info@papirus.al Celular: (+355) 69 36 41 353 - Pyetje?
Agjenti francez, libri i tretë i trilogjisë “Të vërtetat që besoj”, rrëfen jetën e jashtëzakonshme të Agron Aranitasit: djalit të dy partizanëve në Luftën e Dytë Botërore, inxhinierit që modernizoi Televizionin Shqiptar dhe njeriut që, në sytë e Ramiz Alisë, u konsiderua një “idiot politik”. Nga përpjekjet për ta kthyer transmetimin në ngjyra si sfidë të regjimit komunist ndaj Titos së Jugosllavisë, udhëtimet në Europë për të marrë teknologjinë më të avancuar, këngët e Bitëllsave, dhe pastaj, ndërsa paranoja apo racionaliteti i Enver Hoxhës nisi të zhdukte bashkudhëtarët e tij, ai përshkon sfidat e një sistemi që filloi të gllabëronte bashkëpunëtorët e vet, përfshirë vjehrrin e tij, Kadri Hazbiun. I internuar në Fushë-Arrëz, në një hapësirë lëvizjeje prej vetëm një kilometri e gjysmë, i rrethuar nga bora,ngricat, minjtë që hëngrën këmishën e blerë në Paris,Aranitasi përballet me kushte të vështira, nën presionin e manipulatorëve tinzarë e kurthanjos të ethshëm ta
futnin edhe atë në burg, pasi ishte i damkosur nga Tirana, rriti vajzën e djalin e tij, fitoi zemrat e fusharr-zakëve dhe betejën me Sigurimin.
Pastaj, Aranitasi ndërtoi televizione duke ruajtur dinjitetin dhe integritetin e tij, përherë i qeshur, me një poezi
të Eseninit ose Fatos Arapit, përshëndeste miqtë dhe falte “mëkatarët”.
Agron Aranitasi, dëshmitar i diktaturës dhe makinerisë së saj të pamëshirshme, i internimit të gjatë në Fushë-Arrëz të Pukës dhe i viteve të pasrënies së regjimit komunist, njeriu që ka kaluar nëpër dritë dhe errësirë, midis pushtetit dhe dënimit, heshtjes dhe fjalës së lirë, rrëfen me guxim dhe kthjelltësi këtë udhëtim të mundimshëm drejt të vërtetave që ai beson.
Rikthehemi pas në vitin 1997, një vit i mbrapshtë dhe tragjik ngjarjet e të cilit duket se janë lënë pas nën pluhurin e harresës, por jo për autorin Ylli Dimraj. Histori të vërteta, vendime që nuk u zbardhën kurrë, ndodhi, fakte, situata të ndryshme, biseda dhe urdhra të dhënë , shantazhe dhe kërcënime përbëjnë edhe subjektin e librit ‘’Sfida e gjeneralit’’.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
“Kur foli Kadri Hazbiu” përbën volumin e dytë të trilogjisë “Të vërtetat që besoj” nga Agron Aranitasi dhe fokusohet mbi një prej figurave më të fuqishme dhe më të debatueshme të Shqipërisë komuniste, ish-min- istrin e Brendshëm më jetëgjatë, Kadri Hazbiun, njeriun në zemër të mekanizmit të pushtetit komunist që për dekada drejtoi Sigurimin e Shtetit. Mes besnikërisë dhe dyshimit, mes detyrës dhe fatit, përjetoi tragjedinë e pushtetit dhe, në fund, u përball me sistemin që kishte ndihmuar të krijohej.
Libri ndriçon rolin e tij në ruajtjen e integritetit të shtetit, në periudha të mbushura me tensione të brendshme dhe rreziqe të jashtme, qëndrimin ndaj çështjes kombëtare, në sfidat e kufirit, si dhe luftën e tij ndaj bandave diversioniste që kërcënonin sigurinë e vendit në vitet e Luftës së Ftohtë dhe fitoren në lojën me shërbimet e fuqishme sekrete të Perëndimit. Por më e fuqishme se gjithçka tjetër është fjala e tij e fundit në gjyq. një akt tragjik guximi dhe vetëdijeje që shënon fundin e një epoke dhe fillimin e një kuptimi të ri për mekanizmat e frikës dhe pushtetit. Përmes dokumenteve, dëshmive dhe analizave të mbështetura në fakte e dokumente, Agron Aranitasi ndërton portretin e shumefaqshëm dhe rrugëtimin e njeriut që dikur i shërbeu shtetit të diktaturës, dhe që në fund u përball me të, por nuk u përkul, i vetëm.
Agron Aranitasi, dëshmitar i diktaturës dhe makinerisë së saj të pamëshirshme, i internimit të gjatë në Fushë-Arrëz të Pukës dhe i viteve të pasrënies së regjimit komunist, njeriu që ka kaluar nëpër dritë dhe errësirë, midis pushtetit dhe dënimit, heshtjes dhe fjalës së lirë, rrëfen me guxim dhe kthjelltësi këtë udhëtim të mundimshëm drejt të vërtetave që ai beson.
“Rënia e Triadës dhe pasardhësi” përbën volumin e parë të trilogjisë “Të vërtetat që besoj” dhe përfaqëson përpjekjen për t’iu afruar me fakte, dokumente, dëshmi dhe përshkrim të ngjarjeve të jetuara disa të vërtetave aq të përfolura dhe shpesh të tjetërsuara mbi personazhet ky e të historisë shqiptare nga vitet 1945-1990.
Dhimbja, frika e zbulimit të së shkuarës apo edhe interesa meskine kanë bërë që shpesh faktet dhe dëshmitë mbi personazhet e kësaj vepre të tjetërsohen, manipulohen dhe të keqpërdoren gjatë këtyre 35 viteve.
Agjenti francez, libri i tretë i trilogjisë “Të vërtetat që besoj”, rrëfen jetën e jashtëzakonshme të Agron Aranitasit: djalit të dy partizanëve në Luftën e Dytë Botërore, inxhinierit që modernizoi Televizionin Shqiptar dhe njeriut që, në sytë e Ramiz Alisë, u konsiderua një “idiot politik”. Nga përpjekjet për ta kthyer transmetimin në ngjyra si sfidë të regjimit komunist ndaj Titos së Jugosllavisë, udhëtimet në Europë për të marrë teknologjinë më të avancuar, këngët e Bitëllsave, dhe pastaj, ndërsa paranoja apo racionaliteti i Enver Hoxhës nisi të zhdukte bashkudhëtarët e tij, ai përshkon sfidat e një sistemi që filloi të gllabëronte bashkëpunëtorët e vet, përfshirë vjehrrin e tij, Kadri Hazbiun. I internuar në Fushë-Arrëz, në një hapësirë lëvizjeje prej vetëm një kilometri e gjysmë, i rrethuar nga bora,ngricat, minjtë që hëngrën këmishën e blerë në Paris,Aranitasi përballet me kushte të vështira, nën presionin e manipulatorëve tinzarë e kurthanjos të ethshëm ta
futnin edhe atë në burg, pasi ishte i damkosur nga Tirana, rriti vajzën e djalin e tij, fitoi zemrat e fusharr-zakëve dhe betejën me Sigurimin.
Pastaj, Aranitasi ndërtoi televizione duke ruajtur dinjitetin dhe integritetin e tij, përherë i qeshur, me një poezi
të Eseninit ose Fatos Arapit, përshëndeste miqtë dhe falte “mëkatarët”.
Agron Aranitasi, dëshmitar i diktaturës dhe makinerisë së saj të pamëshirshme, i internimit të gjatë në Fushë-Arrëz të Pukës dhe i viteve të pasrënies së regjimit komunist, njeriu që ka kaluar nëpër dritë dhe errësirë, midis pushtetit dhe dënimit, heshtjes dhe fjalës së lirë, rrëfen me guxim dhe kthjelltësi këtë udhëtim të mundimshëm drejt të vërtetave që ai beson.
| Autor:Agron Aranitasi |
| ISBN: 9 78-9928- 325-549 |
| Ҫmimi Kopertinës: 1000 Lekë |
| Pesha: 0.500 kg |
| Olga Tokarczuk |
|---|
| 5 |
|
0 |
| 4 |
|
0 |
| 3 |
|
0 |
| 2 |
|
0 |
| 1 |
|
0 |
Libra të ngjashëm
Udhëtar në më shumë se 100 vende të botës, kryesisht në Afrikë dhe në Amerikën Latine, Ryszard Kapuściński nderohet si një ndër lëvruesit më të spikatur të reportazhit politik. Në një rrëfim sa historik po aq edhe fiksional, në “Imperium” autori sjell në qendër të subjektit ish- republikat sovjetike me doket dhe zakonet e tyre karakteristike. I gjithë rrëfimi ndërtohet si fryt i refleksioneve vetjake dhe udhëtimeve në kohë të ndryshme, ku autori flet mbi përcaktime të paartikuluara më parë për një regjim tashmë të kapërcyer.
Përrallat e Rojtarëve të Mençur të Detit është një lloj manifesti poetik,i cili na zhyt në botën imagjinare të mençurisë popullore, nga ngushtica e La Manche deri në Atlantik, nga deti Baltik deri në detin Mesdhe, nga ujrat e Paqësorit deri në detin e Japonisë… Një shëtitje përkrahë kafshëve ujore, heronjve legjendarë dhe peshkatarëve të thjeshtë. Takojmë princeshën Otojime të Japonisë, Plakun e detit të tartarëve, pirate të egra, sirena etj. Në këtë kohë “stuhish ekologjike” autorët i bëjnë thirrje talentit të tyre si tregimtarë, duke u bërë jehonë traditave popullore, për të kontribuar në zgjimin e ndërgjegjeve dhe për të ruajtur burimin e botës, pra detet, që janë mëmat që na ushqejnë, të bukura, por ndonjëherë edhe të tmerrshme, të pasura me legjenda universale, të cilat ndërtojnë botën tonë imagjinare, dhe çdo pikë uji e të cilave vadit planetin blu… Për të dëgjaur një përrallë klikoni këtu:
Me thjeshtësinë e tij narrative Baxhaku na risjell rrëfime për rrethin e Mirditës ku ai vetë ka prekur nga afër çdo vend për të cilin tregon. Ai ka takuar çdo personazh që përshkruan dhe janë pikërisht ata protagonistët e vërtetë të reportazheve, të cilët rrëfejnë për Mirditën. Duket sikur vjen prej një kohe tjetër…
Ka nga të gjitha llojet e udhëtimeve. Udhëtime për të zbuluar, udhëtime për aventurë, udhëtime për t’u qetësuar, udhëtime për t’u gjallëruar, udhëtime koti, udhëtime për të ikur, udhëtime për të ardhur, udhëtime mitike, udhëtime sterile, udhëtime të frytshme.. madje ka edhe udhëtime pa lëvizur… dhe për të dëgjuar një përrallë klikoni këtu:
Uinston Çërçill, i quajtur ndryshe “luani plak”, pati një rol qendror në politikë dhe në histoinë e kontinentit evropian. Fjalimet e paharrueshme që ai mbajti, energjia e pashtershme dhe e patjetërsueshme e bënë atë njeriun britanik më të njohur dhe më të dashur në shekullin XX. Falë personalitet të tij magjepsës arriti të krijonte afërsi me kundërshtarët dhe në veçanti me Stalinin; i dashur, i dhënë pas ushqimit, alkoolit dhe duhanit ai diti ta shfrytëzonte imazhin e tij si epikurian për të ndërtuar marrëdhënie dhe klimë besimi.
Out of stock
Për t’u mbrojtur nga provincionalizimi i kohës bëja ekspedita në botën e Herodotit. Greku im me përvojë, i mençur, m’u bë udhërrëfyes. Shtegtuam tok me vite. Edhe pse më mirë udhëtohet vetëm, mendoj se nuk e kemi penguar njëri – tjetrin – na ndante largësia e 2500 vjetëve, por edhe një lloj distance që buron nga ndjenja ime e respektit – sepse, ndonëse në raport me të tjerët Herodoti ka qenë përherë i thjeshtë, dashamirës dhe i butë, gjithmonë kam pasur ndjesinë se jam me një gjigand,- shkruan Kapuscinski.
Gëzimi dhe guximi, e mira dhe e keqja, liria dhe tejkalimi i vetes, si edhe konceptet niçeane të Mbinjeriut…. E ftojmë lexuesin të zbulojë temat e mëdha të trajtuara te Kështu foli Zarathustra : tejkalimi i unit, vënia në pikëpyetje e moralit të bazuar te faji… koncepte si ato mbi vdekjen e Zotit, të Mbinjeriut paraqiten qartë dhe ne mënyrë poetike. Vepra e Niçes është edhe fjalim që godet imagjinatën falë alegorive të forta dhe një mitologjie fantastike të cilave autori i bën homazh duke përshkruar dragoin e frikshëm apo edhe sfinksin enigmatik…
Adrian Nuri heton ç’fshihet pas rrëfimit biblik mbi krijimin e njeriut.
Cilët kanë qenë Adami dhe Eva?
Çfarë mëkati kishin bërë vetëm se kërkuan dituri? Mos vallë nuk ka pasur fare mëkat, as ndëshkim? Mos gjithçka është stisur?
Situata ndërlikohet. Adriani ndjen se një dorë e panjohur po e torturon. Ndodhet i ndryrë brenda mitit që po heton.
Një mëkat i rëndë ka shkërmoqur shoqërinë.
Mos është vonë për të vepruar?
Një vëllim me novela dhe me tregime të shkurtra ku lexuesi do të gjejë skena, histori, ngjarje artistike dhe personazhe që shpesh rrethohen me një vello të çuditshme, ndonjëherë edhe misterioze. Diku personazhi kthehet për të gjetur pas 30 vitesh të dashurën e tij në një kryeqytet të huaj. Diku, një qytet i tërë bëhet dëshmitar i disa skenave luftimesh në një nga sheshet kryesore të tij, por beteja është në kufijtë e paradoksit sepse ndeshen ushtri të kohëve të ndryshme. Çfarë ka ndodhur në këtë haluçinacion kolektiv?
‘’Përse, Gur? Deri vonë kam pasur një zakon. Në çdo vend ku shkoja merrja nga një gur si kujtim. Sikurse do ta vini re, në pjesën e parë të këtij vëllimi përmenden shumë personazhe nga Veriu në Jug. Janë pikërisht këta brumi i vërtetë i këtij libri. Ky libër, në fakt, nuk është gjë tjetër veçse një përqafim i madh me ta…”
Proza, 9 të shkurta, konceptohet si një rrëfim i ndarë në nëntë subjekte të mëvetësishme, rrëfime të ndryshme ku secila konceptohet si një strukturë e veçantë. Interesante është vendosja e titujve në secilin rrëfim, teknikë kjo që i diferencon prozat nga njëra tjetra, duke i parë edhe si subjekte më vete por edhe të ndërlidhura mes tyre. Krejtësisht origjinale është edhe vetë përzgjedhja e titujve të thjeshtë në dukje sakaq edhe të ndërlikuar.
Ambicia për pushtet vë përballë prijës dhe vartës, aristokratë dhe plebenj duke treguar edhe një herë fuqinë që ka pushteti edhe në prishjen e shumë marrëdhënieve njerëzore. Miqësi, tradhti, intrigë, dashuri dhe luftë, ky libër i parë i trilogjisë mbi Perandorinë Romake rikthen vëmendjen jo vetëm drejt historisë së Romës si Republikë, por edhe te dualitetet jetësore, të cilat i përkasin çdo kohe. A do të mundet Ciceroni, një senator i ardhur jo nga radhët e aristokratëve, të bëhet, falë forcës së oratorisë së tij, konsull i Romës?



















Përshtypjet
Nuk ka përshtypje për këtë libër.