TË VËRTETAT QË BESOJ Agjenti Francez
Lek 1,000
Agjenti francez, libri i tretë i trilogjisë “Të vërtetat që besoj”, rrëfen jetën e jashtëzakonshme të Agron Aranitasit: djalit të dy partizanëve në Luftën e Dytë Botërore, inxhinierit që modernizoi Televizionin Shqiptar dhe njeriut që, në sytë e Ramiz Alisë, u konsiderua një “idiot politik”. Nga përpjekjet për ta kthyer transmetimin në ngjyra si sfidë të regjimit komunist ndaj Titos së Jugosllavisë, udhëtimet në Europë për të marrë teknologjinë më të avancuar, këngët e Bitëllsave, dhe pastaj, ndërsa paranoja apo racionaliteti i Enver Hoxhës nisi të zhdukte bashkudhëtarët e tij, ai përshkon sfidat e një sistemi që filloi të gllabëronte bashkëpunëtorët e vet, përfshirë vjehrrin e tij, Kadri Hazbiun. I internuar në Fushë-Arrëz, në një hapësirë lëvizjeje prej vetëm një kilometri e gjysmë, i rrethuar nga bora,ngricat, minjtë që hëngrën këmishën e blerë në Paris,Aranitasi përballet me kushte të vështira, nën presionin e manipulatorëve tinzarë e kurthanjos të ethshëm ta
futnin edhe atë në burg, pasi ishte i damkosur nga Tirana, rriti vajzën e djalin e tij, fitoi zemrat e fusharr-zakëve dhe betejën me Sigurimin.
Pastaj, Aranitasi ndërtoi televizione duke ruajtur dinjitetin dhe integritetin e tij, përherë i qeshur, me një poezi
të Eseninit ose Fatos Arapit, përshëndeste miqtë dhe falte “mëkatarët”.
Agron Aranitasi, dëshmitar i diktaturës dhe makinerisë së saj të pamëshirshme, i internimit të gjatë në Fushë-Arrëz të Pukës dhe i viteve të pasrënies së regjimit komunist, njeriu që ka kaluar nëpër dritë dhe errësirë, midis pushtetit dhe dënimit, heshtjes dhe fjalës së lirë, rrëfen me guxim dhe kthjelltësi këtë udhëtim të mundimshëm drejt të vërtetave që ai beson.
- Dërgesat & Kthimet
Dorëzimi
Ne dërgojmë porosi në të gjithë botën. Të gjitha porositë dërgohen me anë të postës Shqiptare. Transporti gjithmonë falas për porositë mbi 200 dollarë amerikanë. Gjatë periudhave të festave dhe promocioneve, koha e dorëzimit mund të jetë më e gjatë se normalja.Kthimet
Botimet Papirus do të pranojë shkëmbime dhe kthime brenda 30 ditëve nga data e blerjes , me kthimin e origjinalit e dhënien a arsyeve objektive të kthimit të porosisë. Kthimi juaj zakonisht do të përpunohet brenda një jave deri në një javë e gjysmë. Ne do t'ju dërgojmë një email për njoftimin e kthimit të porosisë. Ju lutemi, lini 1-3 ditë pune që rimbursimet të merren në formën origjinale të pagesës pasi të jetë përpunuar kthimi.Ndihmë
Dërgoni një email ose na kontaktoni në numrin e mëposhtëm të kontaktit nëse keni ndonjë pyetje ose ju duhet ndihmë. Email: info@papirus.al Celular: (+355) 69 36 41 353 - Pyetje?
Agjenti francez, libri i tretë i trilogjisë “Të vërtetat që besoj”, rrëfen jetën e jashtëzakonshme të Agron Aranitasit: djalit të dy partizanëve në Luftën e Dytë Botërore, inxhinierit që modernizoi Televizionin Shqiptar dhe njeriut që, në sytë e Ramiz Alisë, u konsiderua një “idiot politik”. Nga përpjekjet për ta kthyer transmetimin në ngjyra si sfidë të regjimit komunist ndaj Titos së Jugosllavisë, udhëtimet në Europë për të marrë teknologjinë më të avancuar, këngët e Bitëllsave, dhe pastaj, ndërsa paranoja apo racionaliteti i Enver Hoxhës nisi të zhdukte bashkudhëtarët e tij, ai përshkon sfidat e një sistemi që filloi të gllabëronte bashkëpunëtorët e vet, përfshirë vjehrrin e tij, Kadri Hazbiun. I internuar në Fushë-Arrëz, në një hapësirë lëvizjeje prej vetëm një kilometri e gjysmë, i rrethuar nga bora,ngricat, minjtë që hëngrën këmishën e blerë në Paris,Aranitasi përballet me kushte të vështira, nën presionin e manipulatorëve tinzarë e kurthanjos të ethshëm ta
futnin edhe atë në burg, pasi ishte i damkosur nga Tirana, rriti vajzën e djalin e tij, fitoi zemrat e fusharr-zakëve dhe betejën me Sigurimin.
Pastaj, Aranitasi ndërtoi televizione duke ruajtur dinjitetin dhe integritetin e tij, përherë i qeshur, me një poezi
të Eseninit ose Fatos Arapit, përshëndeste miqtë dhe falte “mëkatarët”.
Agron Aranitasi, dëshmitar i diktaturës dhe makinerisë së saj të pamëshirshme, i internimit të gjatë në Fushë-Arrëz të Pukës dhe i viteve të pasrënies së regjimit komunist, njeriu që ka kaluar nëpër dritë dhe errësirë, midis pushtetit dhe dënimit, heshtjes dhe fjalës së lirë, rrëfen me guxim dhe kthjelltësi këtë udhëtim të mundimshëm drejt të vërtetave që ai beson.
Rikthehemi pas në vitin 1997, një vit i mbrapshtë dhe tragjik ngjarjet e të cilit duket se janë lënë pas nën pluhurin e harresës, por jo për autorin Ylli Dimraj. Histori të vërteta, vendime që nuk u zbardhën kurrë, ndodhi, fakte, situata të ndryshme, biseda dhe urdhra të dhënë , shantazhe dhe kërcënime përbëjnë edhe subjektin e librit ‘’Sfida e gjeneralit’’.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
“Kur foli Kadri Hazbiu” përbën volumin e dytë të trilogjisë “Të vërtetat që besoj” nga Agron Aranitasi dhe fokusohet mbi një prej figurave më të fuqishme dhe më të debatueshme të Shqipërisë komuniste, ish-min- istrin e Brendshëm më jetëgjatë, Kadri Hazbiun, njeriun në zemër të mekanizmit të pushtetit komunist që për dekada drejtoi Sigurimin e Shtetit. Mes besnikërisë dhe dyshimit, mes detyrës dhe fatit, përjetoi tragjedinë e pushtetit dhe, në fund, u përball me sistemin që kishte ndihmuar të krijohej.
Libri ndriçon rolin e tij në ruajtjen e integritetit të shtetit, në periudha të mbushura me tensione të brendshme dhe rreziqe të jashtme, qëndrimin ndaj çështjes kombëtare, në sfidat e kufirit, si dhe luftën e tij ndaj bandave diversioniste që kërcënonin sigurinë e vendit në vitet e Luftës së Ftohtë dhe fitoren në lojën me shërbimet e fuqishme sekrete të Perëndimit. Por më e fuqishme se gjithçka tjetër është fjala e tij e fundit në gjyq. një akt tragjik guximi dhe vetëdijeje që shënon fundin e një epoke dhe fillimin e një kuptimi të ri për mekanizmat e frikës dhe pushtetit. Përmes dokumenteve, dëshmive dhe analizave të mbështetura në fakte e dokumente, Agron Aranitasi ndërton portretin e shumefaqshëm dhe rrugëtimin e njeriut që dikur i shërbeu shtetit të diktaturës, dhe që në fund u përball me të, por nuk u përkul, i vetëm.
Agron Aranitasi, dëshmitar i diktaturës dhe makinerisë së saj të pamëshirshme, i internimit të gjatë në Fushë-Arrëz të Pukës dhe i viteve të pasrënies së regjimit komunist, njeriu që ka kaluar nëpër dritë dhe errësirë, midis pushtetit dhe dënimit, heshtjes dhe fjalës së lirë, rrëfen me guxim dhe kthjelltësi këtë udhëtim të mundimshëm drejt të vërtetave që ai beson.
“Rënia e Triadës dhe pasardhësi” përbën volumin e parë të trilogjisë “Të vërtetat që besoj” dhe përfaqëson përpjekjen për t’iu afruar me fakte, dokumente, dëshmi dhe përshkrim të ngjarjeve të jetuara disa të vërtetave aq të përfolura dhe shpesh të tjetërsuara mbi personazhet ky e të historisë shqiptare nga vitet 1945-1990.
Dhimbja, frika e zbulimit të së shkuarës apo edhe interesa meskine kanë bërë që shpesh faktet dhe dëshmitë mbi personazhet e kësaj vepre të tjetërsohen, manipulohen dhe të keqpërdoren gjatë këtyre 35 viteve.
Agjenti francez, libri i tretë i trilogjisë “Të vërtetat që besoj”, rrëfen jetën e jashtëzakonshme të Agron Aranitasit: djalit të dy partizanëve në Luftën e Dytë Botërore, inxhinierit që modernizoi Televizionin Shqiptar dhe njeriut që, në sytë e Ramiz Alisë, u konsiderua një “idiot politik”. Nga përpjekjet për ta kthyer transmetimin në ngjyra si sfidë të regjimit komunist ndaj Titos së Jugosllavisë, udhëtimet në Europë për të marrë teknologjinë më të avancuar, këngët e Bitëllsave, dhe pastaj, ndërsa paranoja apo racionaliteti i Enver Hoxhës nisi të zhdukte bashkudhëtarët e tij, ai përshkon sfidat e një sistemi që filloi të gllabëronte bashkëpunëtorët e vet, përfshirë vjehrrin e tij, Kadri Hazbiun. I internuar në Fushë-Arrëz, në një hapësirë lëvizjeje prej vetëm një kilometri e gjysmë, i rrethuar nga bora,ngricat, minjtë që hëngrën këmishën e blerë në Paris,Aranitasi përballet me kushte të vështira, nën presionin e manipulatorëve tinzarë e kurthanjos të ethshëm ta
futnin edhe atë në burg, pasi ishte i damkosur nga Tirana, rriti vajzën e djalin e tij, fitoi zemrat e fusharr-zakëve dhe betejën me Sigurimin.
Pastaj, Aranitasi ndërtoi televizione duke ruajtur dinjitetin dhe integritetin e tij, përherë i qeshur, me një poezi
të Eseninit ose Fatos Arapit, përshëndeste miqtë dhe falte “mëkatarët”.
Agron Aranitasi, dëshmitar i diktaturës dhe makinerisë së saj të pamëshirshme, i internimit të gjatë në Fushë-Arrëz të Pukës dhe i viteve të pasrënies së regjimit komunist, njeriu që ka kaluar nëpër dritë dhe errësirë, midis pushtetit dhe dënimit, heshtjes dhe fjalës së lirë, rrëfen me guxim dhe kthjelltësi këtë udhëtim të mundimshëm drejt të vërtetave që ai beson.
| Autor:Agron Aranitasi |
| ISBN: 9 78-9928- 325-549 |
| Ҫmimi Kopertinës: 1000 Lekë |
| Pesha: 0.500 kg |
| Autori |
|---|
| 5 |
|
0 |
| 4 |
|
0 |
| 3 |
|
0 |
| 2 |
|
0 |
| 1 |
|
0 |
Libra të ngjashëm
Fitues i çmimit prestigjoz Goncourt, ky roman sjell në qendër të rrëfimit historinë e mrekullueshme të dashurisë së një djali të vogël arab për një grua të moshuar çifute. Një dashuri pa kushte, besnike dhe sakrifikuese deri në vdekje. Një raport krejtësisht i pazakontë sa edhe tronditës, për shkak të personazhes çifute Madam Roza. A do të mundet Momo t’a ndihmojë Madam Rozën t’ia dalë mbanë në jetën e saj, të largohet nga ‘’vrima e saj çifute’’ dhe të jetojë një jetë të lirë?
Gëzimi dhe guximi, e mira dhe e keqja, liria dhe tejkalimi i vetes, si edhe konceptet niçeane të Mbinjeriut…. E ftojmë lexuesin të zbulojë temat e mëdha të trajtuara te Kështu foli Zarathustra : tejkalimi i unit, vënia në pikëpyetje e moralit të bazuar te faji… koncepte si ato mbi vdekjen e Zotit, të Mbinjeriut paraqiten qartë dhe ne mënyrë poetike. Vepra e Niçes është edhe fjalim që godet imagjinatën falë alegorive të forta dhe një mitologjie fantastike të cilave autori i bën homazh duke përshkruar dragoin e frikshëm apo edhe sfinksin enigmatik…
Gazetari i famshëm zvicerian, korrespondeti i gazetës franceze I’Illustration, Robert Vaucher sjell përmes reportazheve të tij një informacion shumë të rëndësishëm për Luftën e Parë Botërore në zonën e pushtimit Italian dhe francez në Shqipëri. Këto reportazhe të botuara në I’Illustration, hedhin dritë mbi një periudhë historike shumë të rëndësishme të Shqipërisë. Ky dokumentacion ka shërbyer për të analizuar rrjedhën post- factum të ngjarjeve kurse botimi dhe publikimi i tyre ka zbuluar dëshmi të asaj se çfarë shikohej në terren dhe në realitet.
Udhëtar në më shumë se 100 vende të botës, kryesisht në Afrikë dhe në Amerikën Latine, Ryszard Kapuściński nderohet si një ndër lëvruesit më të spikatur të reportazhit politik. Në një rrëfim sa historik po aq edhe fiksional, në “Imperium” autori sjell në qendër të subjektit ish- republikat sovjetike me doket dhe zakonet e tyre karakteristike. I gjithë rrëfimi ndërtohet si fryt i refleksioneve vetjake dhe udhëtimeve në kohë të ndryshme, ku autori flet mbi përcaktime të paartikuluara më parë për një regjim tashmë të kapërcyer.
Xhakaranda, si pema e lindur dhe e rritur mes errësirës dhe dritës, i ngre himn njerëzimit, paradoksal, plot dashuri dhe gjallëri.
Dielli i Skortave është romani i dytë i Laurent Gaudé, i botuar në vitin 2004 i përkthyer në 36 gjuhë të botës dhe fitues i çmimit ‘’Goncourt’. Rrëfimi zhvendoset në Jug të Italisë, në fshatin Montepuccio, aty ku jetonte një familje sa e ngjashme po aq edhe ndryshe nga familjet e tjera. Një i dënuar me burg rikthehet në fshatin e tij për të kërkuar gruan që dashuronte por ky rikthim do të përcaktonte dhe fundin e tij. Çfarë do të ndodhë me të? Fate personazhezh të përmbysura, sekrete të pathëna, pesha e një gabimi i cili trashëgohet brez pas brezi ndërtojnë rrëfimin e romanit ‘’Dielli i Skortave’’.
Uinston Çërçill, i quajtur ndryshe “luani plak”, pati një rol qendror në politikë dhe në histoinë e kontinentit evropian. Fjalimet e paharrueshme që ai mbajti, energjia e pashtershme dhe e patjetërsueshme e bënë atë njeriun britanik më të njohur dhe më të dashur në shekullin XX. Falë personalitet të tij magjepsës arriti të krijonte afërsi me kundërshtarët dhe në veçanti me Stalinin; i dashur, i dhënë pas ushqimit, alkoolit dhe duhanit ai diti ta shfrytëzonte imazhin e tij si epikurian për të ndërtuar marrëdhënie dhe klimë besimi.
Out of stock
‘’Përse, Gur? Deri vonë kam pasur një zakon. Në çdo vend ku shkoja merrja nga një gur si kujtim. Sikurse do ta vini re, në pjesën e parë të këtij vëllimi përmenden shumë personazhe nga Veriu në Jug. Janë pikërisht këta brumi i vërtetë i këtij libri. Ky libër, në fakt, nuk është gjë tjetër veçse një përqafim i madh me ta…”
Perandori, i perkthyer në mbi 32 gjuhë, është një nga 150 librat më të lexuar të shekullit të XX. Portreti i një autokracie të ngurtësuar the ritualizuar. Gërshetimi i jashtëzakonshëm i gazetarisë dhe artit na lejon të ndihemi më afër asaj që Kapuscinski e quan pamjen e vërtetë të pashprehshme të luftës.
Tri pjesë, tre histori, tre rrëfime paralele të lidhura nga një titull ndërtojnë subjektin e triptikut, Prill. Rikthehemi pas 83 vite, te një rrëfim sa fiktiv po kaq edhe historik i një prej periudhave që la gjurmë në historinë e popullit tonë e vështruar tashmë prej një këndvështrimi tjetër.E shkruar gati para dyzet viteve, autori e kishte projektuar si një film të ndarë në tri pjesë, por ai arrin të skenarizojë vetëm pjesën e dytë të tij.
Ciceroni, oratori më i madh i kohës së tij, pushteti i të cilit shtrihej deri te Cezari, ndihet i thyer dhe i dërrmuar. I dëbuar në mërgim, i zhveshur nga gjithçka, ai përpiqet të kuptojë arsyet e dështimit të tij. Por, “për sa kohë ka jetë, ka shpresë,” siç thoshte ai vetë. Si shpërblim në këmbim të mbështetjes për Cezarin, ai lejohet të kthehet. Sapo vjen në Romë, falë oratorisë dhe strategjive të tij, rikthehet në arenën e gjyqeve, më pas në Senat, më në fund në pushtet dhe kupton se bota politike është e paqëndrueshme, se asnjë burrë shteti, as edhe ai më dinaku, nuk mund të mbrohet nga ambiciet dhe korrupsioni i të tjerëve. Ky roman na shpalos disa nga momentet kyçe më të famshme në historinë e Romës: rënia e Republikës, lufta civile që pasoi, beteja mes Pompeit dhe Jul Cezarit në bregun tonë të Adriatikut.
Winston Churchill, Katerina e Madhe, Albert Speer, Caravaggio, Maria Callas, Albert Einstein, janë figurat historike të cilët ndërtojnë rrëfimin e librit të parë të Arjan Konomit. Gjashtë personazhe të epokave dhe eksperiencave të ndryshme ndërtojnë subjektin e librit duke nxitur kuriozitetin dhe mundësinë e njohjes të shumë fakteve jetësore të disa prej figurave që kanë lënë gjurmë në historinë e njerëzimit.



















Përshtypjet
Nuk ka përshtypje për këtë libër.