TË VËRTETAT QË BESOJ Agjenti Francez
Lek 1,000
Agjenti francez, libri i tretë i trilogjisë “Të vërtetat që besoj”, rrëfen jetën e jashtëzakonshme të Agron Aranitasit: djalit të dy partizanëve në Luftën e Dytë Botërore, inxhinierit që modernizoi Televizionin Shqiptar dhe njeriut që, në sytë e Ramiz Alisë, u konsiderua një “idiot politik”. Nga përpjekjet për ta kthyer transmetimin në ngjyra si sfidë të regjimit komunist ndaj Titos së Jugosllavisë, udhëtimet në Europë për të marrë teknologjinë më të avancuar, këngët e Bitëllsave, dhe pastaj, ndërsa paranoja apo racionaliteti i Enver Hoxhës nisi të zhdukte bashkudhëtarët e tij, ai përshkon sfidat e një sistemi që filloi të gllabëronte bashkëpunëtorët e vet, përfshirë vjehrrin e tij, Kadri Hazbiun. I internuar në Fushë-Arrëz, në një hapësirë lëvizjeje prej vetëm një kilometri e gjysmë, i rrethuar nga bora,ngricat, minjtë që hëngrën këmishën e blerë në Paris,Aranitasi përballet me kushte të vështira, nën presionin e manipulatorëve tinzarë e kurthanjos të ethshëm ta
futnin edhe atë në burg, pasi ishte i damkosur nga Tirana, rriti vajzën e djalin e tij, fitoi zemrat e fusharr-zakëve dhe betejën me Sigurimin.
Pastaj, Aranitasi ndërtoi televizione duke ruajtur dinjitetin dhe integritetin e tij, përherë i qeshur, me një poezi
të Eseninit ose Fatos Arapit, përshëndeste miqtë dhe falte “mëkatarët”.
Agron Aranitasi, dëshmitar i diktaturës dhe makinerisë së saj të pamëshirshme, i internimit të gjatë në Fushë-Arrëz të Pukës dhe i viteve të pasrënies së regjimit komunist, njeriu që ka kaluar nëpër dritë dhe errësirë, midis pushtetit dhe dënimit, heshtjes dhe fjalës së lirë, rrëfen me guxim dhe kthjelltësi këtë udhëtim të mundimshëm drejt të vërtetave që ai beson.
- Dërgesat & Kthimet
Dorëzimi
Ne dërgojmë porosi në të gjithë botën. Të gjitha porositë dërgohen me anë të postës Shqiptare. Transporti gjithmonë falas për porositë mbi 200 dollarë amerikanë. Gjatë periudhave të festave dhe promocioneve, koha e dorëzimit mund të jetë më e gjatë se normalja.Kthimet
Botimet Papirus do të pranojë shkëmbime dhe kthime brenda 30 ditëve nga data e blerjes , me kthimin e origjinalit e dhënien a arsyeve objektive të kthimit të porosisë. Kthimi juaj zakonisht do të përpunohet brenda një jave deri në një javë e gjysmë. Ne do t'ju dërgojmë një email për njoftimin e kthimit të porosisë. Ju lutemi, lini 1-3 ditë pune që rimbursimet të merren në formën origjinale të pagesës pasi të jetë përpunuar kthimi.Ndihmë
Dërgoni një email ose na kontaktoni në numrin e mëposhtëm të kontaktit nëse keni ndonjë pyetje ose ju duhet ndihmë. Email: info@papirus.al Celular: (+355) 69 36 41 353 - Pyetje?
Agjenti francez, libri i tretë i trilogjisë “Të vërtetat që besoj”, rrëfen jetën e jashtëzakonshme të Agron Aranitasit: djalit të dy partizanëve në Luftën e Dytë Botërore, inxhinierit që modernizoi Televizionin Shqiptar dhe njeriut që, në sytë e Ramiz Alisë, u konsiderua një “idiot politik”. Nga përpjekjet për ta kthyer transmetimin në ngjyra si sfidë të regjimit komunist ndaj Titos së Jugosllavisë, udhëtimet në Europë për të marrë teknologjinë më të avancuar, këngët e Bitëllsave, dhe pastaj, ndërsa paranoja apo racionaliteti i Enver Hoxhës nisi të zhdukte bashkudhëtarët e tij, ai përshkon sfidat e një sistemi që filloi të gllabëronte bashkëpunëtorët e vet, përfshirë vjehrrin e tij, Kadri Hazbiun. I internuar në Fushë-Arrëz, në një hapësirë lëvizjeje prej vetëm një kilometri e gjysmë, i rrethuar nga bora,ngricat, minjtë që hëngrën këmishën e blerë në Paris,Aranitasi përballet me kushte të vështira, nën presionin e manipulatorëve tinzarë e kurthanjos të ethshëm ta
futnin edhe atë në burg, pasi ishte i damkosur nga Tirana, rriti vajzën e djalin e tij, fitoi zemrat e fusharr-zakëve dhe betejën me Sigurimin.
Pastaj, Aranitasi ndërtoi televizione duke ruajtur dinjitetin dhe integritetin e tij, përherë i qeshur, me një poezi
të Eseninit ose Fatos Arapit, përshëndeste miqtë dhe falte “mëkatarët”.
Agron Aranitasi, dëshmitar i diktaturës dhe makinerisë së saj të pamëshirshme, i internimit të gjatë në Fushë-Arrëz të Pukës dhe i viteve të pasrënies së regjimit komunist, njeriu që ka kaluar nëpër dritë dhe errësirë, midis pushtetit dhe dënimit, heshtjes dhe fjalës së lirë, rrëfen me guxim dhe kthjelltësi këtë udhëtim të mundimshëm drejt të vërtetave që ai beson.
Rikthehemi pas në vitin 1997, një vit i mbrapshtë dhe tragjik ngjarjet e të cilit duket se janë lënë pas nën pluhurin e harresës, por jo për autorin Ylli Dimraj. Histori të vërteta, vendime që nuk u zbardhën kurrë, ndodhi, fakte, situata të ndryshme, biseda dhe urdhra të dhënë , shantazhe dhe kërcënime përbëjnë edhe subjektin e librit ‘’Sfida e gjeneralit’’.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
“Kur foli Kadri Hazbiu” përbën volumin e dytë të trilogjisë “Të vërtetat që besoj” nga Agron Aranitasi dhe fokusohet mbi një prej figurave më të fuqishme dhe më të debatueshme të Shqipërisë komuniste, ish-min- istrin e Brendshëm më jetëgjatë, Kadri Hazbiun, njeriun në zemër të mekanizmit të pushtetit komunist që për dekada drejtoi Sigurimin e Shtetit. Mes besnikërisë dhe dyshimit, mes detyrës dhe fatit, përjetoi tragjedinë e pushtetit dhe, në fund, u përball me sistemin që kishte ndihmuar të krijohej.
Libri ndriçon rolin e tij në ruajtjen e integritetit të shtetit, në periudha të mbushura me tensione të brendshme dhe rreziqe të jashtme, qëndrimin ndaj çështjes kombëtare, në sfidat e kufirit, si dhe luftën e tij ndaj bandave diversioniste që kërcënonin sigurinë e vendit në vitet e Luftës së Ftohtë dhe fitoren në lojën me shërbimet e fuqishme sekrete të Perëndimit. Por më e fuqishme se gjithçka tjetër është fjala e tij e fundit në gjyq. një akt tragjik guximi dhe vetëdijeje që shënon fundin e një epoke dhe fillimin e një kuptimi të ri për mekanizmat e frikës dhe pushtetit. Përmes dokumenteve, dëshmive dhe analizave të mbështetura në fakte e dokumente, Agron Aranitasi ndërton portretin e shumefaqshëm dhe rrugëtimin e njeriut që dikur i shërbeu shtetit të diktaturës, dhe që në fund u përball me të, por nuk u përkul, i vetëm.
Agron Aranitasi, dëshmitar i diktaturës dhe makinerisë së saj të pamëshirshme, i internimit të gjatë në Fushë-Arrëz të Pukës dhe i viteve të pasrënies së regjimit komunist, njeriu që ka kaluar nëpër dritë dhe errësirë, midis pushtetit dhe dënimit, heshtjes dhe fjalës së lirë, rrëfen me guxim dhe kthjelltësi këtë udhëtim të mundimshëm drejt të vërtetave që ai beson.
“Rënia e Triadës dhe pasardhësi” përbën volumin e parë të trilogjisë “Të vërtetat që besoj” dhe përfaqëson përpjekjen për t’iu afruar me fakte, dokumente, dëshmi dhe përshkrim të ngjarjeve të jetuara disa të vërtetave aq të përfolura dhe shpesh të tjetërsuara mbi personazhet ky e të historisë shqiptare nga vitet 1945-1990.
Dhimbja, frika e zbulimit të së shkuarës apo edhe interesa meskine kanë bërë që shpesh faktet dhe dëshmitë mbi personazhet e kësaj vepre të tjetërsohen, manipulohen dhe të keqpërdoren gjatë këtyre 35 viteve.
Agjenti francez, libri i tretë i trilogjisë “Të vërtetat që besoj”, rrëfen jetën e jashtëzakonshme të Agron Aranitasit: djalit të dy partizanëve në Luftën e Dytë Botërore, inxhinierit që modernizoi Televizionin Shqiptar dhe njeriut që, në sytë e Ramiz Alisë, u konsiderua një “idiot politik”. Nga përpjekjet për ta kthyer transmetimin në ngjyra si sfidë të regjimit komunist ndaj Titos së Jugosllavisë, udhëtimet në Europë për të marrë teknologjinë më të avancuar, këngët e Bitëllsave, dhe pastaj, ndërsa paranoja apo racionaliteti i Enver Hoxhës nisi të zhdukte bashkudhëtarët e tij, ai përshkon sfidat e një sistemi që filloi të gllabëronte bashkëpunëtorët e vet, përfshirë vjehrrin e tij, Kadri Hazbiun. I internuar në Fushë-Arrëz, në një hapësirë lëvizjeje prej vetëm një kilometri e gjysmë, i rrethuar nga bora,ngricat, minjtë që hëngrën këmishën e blerë në Paris,Aranitasi përballet me kushte të vështira, nën presionin e manipulatorëve tinzarë e kurthanjos të ethshëm ta
futnin edhe atë në burg, pasi ishte i damkosur nga Tirana, rriti vajzën e djalin e tij, fitoi zemrat e fusharr-zakëve dhe betejën me Sigurimin.
Pastaj, Aranitasi ndërtoi televizione duke ruajtur dinjitetin dhe integritetin e tij, përherë i qeshur, me një poezi
të Eseninit ose Fatos Arapit, përshëndeste miqtë dhe falte “mëkatarët”.
Agron Aranitasi, dëshmitar i diktaturës dhe makinerisë së saj të pamëshirshme, i internimit të gjatë në Fushë-Arrëz të Pukës dhe i viteve të pasrënies së regjimit komunist, njeriu që ka kaluar nëpër dritë dhe errësirë, midis pushtetit dhe dënimit, heshtjes dhe fjalës së lirë, rrëfen me guxim dhe kthjelltësi këtë udhëtim të mundimshëm drejt të vërtetave që ai beson.
| Autor:Agron Aranitasi |
| ISBN: 9 78-9928- 325-549 |
| Ҫmimi Kopertinës: 1000 Lekë |
| Pesha: 0.500 kg |
| Autori |
|---|
| 5 |
|
0 |
| 4 |
|
0 |
| 3 |
|
0 |
| 2 |
|
0 |
| 1 |
|
0 |
Libra të ngjashëm
Proza, 9 të shkurta, konceptohet si një rrëfim i ndarë në nëntë subjekte të mëvetësishme, rrëfime të ndryshme ku secila konceptohet si një strukturë e veçantë. Interesante është vendosja e titujve në secilin rrëfim, teknikë kjo që i diferencon prozat nga njëra tjetra, duke i parë edhe si subjekte më vete por edhe të ndërlidhura mes tyre. Krejtësisht origjinale është edhe vetë përzgjedhja e titujve të thjeshtë në dukje sakaq edhe të ndërlikuar.
Shkrime të kolonelit André Ordion të paraqitura nga nipi, Dominique Danguy des Déserts. Koloneli André Ordion jetoi në Shqipëri në vitet 1917- 1925, periudhë kjo gjatë të cilës ai shkroi në lidhje me Shqipërinë dhe Perëndimin e Maqedonisë. Këto shkrime nuk u botuan por u ruajtën nga trashëgimtarët e tij dhe ishte nipi i tij Dominique Danguy des Déserts që i botoi. Refleksionet, përshtypjet, mendimet e para të të hedhura në formë shënimesh, vijnë për herë të parë në një botim shumë interesant për lexuesin, duke i ftuar ata të bëhen pjesë e rrugëtimit të kolonel Ordionit në Ballkan.
Në një ndërthurje mes historisë dhe reportazhit Fatos Baxhaku përmbledh dhjetëra mijëra faqe rrëfim mbi fatet e personazheve më të njohur të kohës nga Arbëria deri në Detin Mesdhe. Ҫdo kapitull rrëfen historinë e një figure historike duke u ndalur në të dhëna të pathëna më parë. Bëmat e lundërtarëve dhe luftëtarëve arbër nuk mbeten vetëm si rrëfenja të kohës, por këta personazhe kanë ndërtuar identitetin e tyre i cili mbijeton deri në ditët tona.
Adrian Nuri heton ç’fshihet pas rrëfimit biblik mbi krijimin e njeriut.
Cilët kanë qenë Adami dhe Eva?
Çfarë mëkati kishin bërë vetëm se kërkuan dituri? Mos vallë nuk ka pasur fare mëkat, as ndëshkim? Mos gjithçka është stisur?
Situata ndërlikohet. Adriani ndjen se një dorë e panjohur po e torturon. Ndodhet i ndryrë brenda mitit që po heton.
Një mëkat i rëndë ka shkërmoqur shoqërinë.
Mos është vonë për të vepruar?
Xhakaranda, si pema e lindur dhe e rritur mes errësirës dhe dritës, i ngre himn njerëzimit, paradoksal, plot dashuri dhe gjallëri.
Një rrëfim i shkurtër, në dukje sa i thjeshtë po aq edhe analitik. Kombinimi i stilit gazetaresk dhe atij letrar do të sjellë në qendër të subjektit disa pyetje dhe pikëpyetja mbi konceptin e tjetrit, si individ, në shoqëri dhe në kontekstin global. ‘’Që të mund të gjykosh për diçka, duhet të jesh atje’’ citon Kapuściński. Pra që ti të krijosh një mendim apo gjykim të saktë për Tjetrin, fillimisht duhet t’a njohësh atë.
Një vëllim me novela dhe me tregime të shkurtra ku lexuesi do të gjejë skena, histori, ngjarje artistike dhe personazhe që shpesh rrethohen me një vello të çuditshme, ndonjëherë edhe misterioze. Diku personazhi kthehet për të gjetur pas 30 vitesh të dashurën e tij në një kryeqytet të huaj. Diku, një qytet i tërë bëhet dëshmitar i disa skenave luftimesh në një nga sheshet kryesore të tij, por beteja është në kufijtë e paradoksit sepse ndeshen ushtri të kohëve të ndryshme. Çfarë ka ndodhur në këtë haluçinacion kolektiv?
Roman filozofiko-letrar që bën të vetën tre tematika të rëndësishme. Roli i parasë në shoqëri, përtej propagandës dhe manipulimeve ideologjike, marrëdhënia midis moralit dhe ndëshkimit, jeta dhe pavdekësia. Dy personazhe , njëri i takon Mesjetës dhe tjetri i takon ditëve tona. Një ballafaqim midis epokës së sotme dhe Mesjetës është ajo që bën që rrëfimi i autorit të udhëtojë në dy kohë të ndryshme. Historia përsëritet nga njëra epokë te tjetra. Mungesa e parasë në shoqëri e bjerr zhvillimin dhe progresin e njeriut. Por kur paraja bëhet sundimtarja e vetme e botës atëhere përsëri njeriu bëhet skllav i saj.
Ka nga të gjitha llojet e udhëtimeve. Udhëtime për të zbuluar, udhëtime për aventurë, udhëtime për t’u qetësuar, udhëtime për t’u gjallëruar, udhëtime koti, udhëtime për të ikur, udhëtime për të ardhur, udhëtime mitike, udhëtime sterile, udhëtime të frytshme.. madje ka edhe udhëtime pa lëvizur… dhe për të dëgjuar një përrallë klikoni këtu:
Perandori, i perkthyer në mbi 32 gjuhë, është një nga 150 librat më të lexuar të shekullit të XX. Portreti i një autokracie të ngurtësuar the ritualizuar. Gërshetimi i jashtëzakonshëm i gazetarisë dhe artit na lejon të ndihemi më afër asaj që Kapuscinski e quan pamjen e vërtetë të pashprehshme të luftës.
Rikthehemi pas në vitin 1997, një vit i mbrapshtë dhe tragjik ngjarjet e të cilit duket se janë lënë pas nën pluhurin e harresës, por jo për autorin Ylli Dimraj. Histori të vërteta, vendime që nuk u zbardhën kurrë, ndodhi, fakte, situata të ndryshme, biseda dhe urdhra të dhënë , shantazhe dhe kërcënime përbëjnë edhe subjektin e librit ‘’Sfida e gjeneralit’’.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
Me thjeshtësinë e tij narrative Baxhaku na risjell rrëfime për rrethin e Mirditës ku ai vetë ka prekur nga afër çdo vend për të cilin tregon. Ai ka takuar çdo personazh që përshkruan dhe janë pikërisht ata protagonistët e vërtetë të reportazheve, të cilët rrëfejnë për Mirditën. Duket sikur vjen prej një kohe tjetër…

















Përshtypjet
Nuk ka përshtypje për këtë libër.