Në det nuk hymë kurrë
Lek 1,200
Jam ulur buzë detit, i them unë.
Unë dergjem në shtrat, thotë Lili, ma vë të dëgjoj valët.
Një copë herë heshtim. Unë e mbaj telefonin fare afër ujit, kërrusur përtokë derisa më lagen këmbët.
Lili lodhet që në mesditë, harron shumë, edhe kohën.
Natën e mirë, më thotë, megjithëse ora është vetëm tre e pasdites.
Faleminderit, shton Lili, për gjithçka dhe për ty.
Mos është ndonjë lamtumirë kjo?, e pyes unë.
“Romani i pazakontë për dashurinë dhe familjen i Meral Kureyshit është një libër thellësisht poetik, po aq i qetë sa edhe i fuqishëm dhe ndër më të mirët që mund të gjendet aktualisht në letërsinë zvicerane.” Daniel Graf, Republik
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
- Dërgesat & Kthimet
Dorëzimi
Ne dërgojmë porosi në të gjithë botën. Të gjitha porositë dërgohen me anë të postës Shqiptare. Transporti gjithmonë falas për porositë mbi 200 dollarë amerikanë. Gjatë periudhave të festave dhe promocioneve, koha e dorëzimit mund të jetë më e gjatë se normalja.Kthimet
Botimet Papirus do të pranojë shkëmbime dhe kthime brenda 30 ditëve nga data e blerjes , me kthimin e origjinalit e dhënien a arsyeve objektive të kthimit të porosisë. Kthimi juaj zakonisht do të përpunohet brenda një jave deri në një javë e gjysmë. Ne do t'ju dërgojmë një email për njoftimin e kthimit të porosisë. Ju lutemi, lini 1-3 ditë pune që rimbursimet të merren në formën origjinale të pagesës pasi të jetë përpunuar kthimi.Ndihmë
Dërgoni një email ose na kontaktoni në numrin e mëposhtëm të kontaktit nëse keni ndonjë pyetje ose ju duhet ndihmë. Email: info@papirus.al Celular: (+355) 69 36 41 353 - Pyetje?
Jam ulur buzë detit, i them unë.
Unë dergjem në shtrat, thotë Lili, ma vë të dëgjoj valët.
Një copë herë heshtim. Unë e mbaj telefonin fare afër ujit, kërrusur përtokë derisa më lagen këmbët.
Lili lodhet që në mesditë, harron shumë, edhe kohën.
Natën e mirë, më thotë, megjithëse ora është vetëm tre e pasdites.
Faleminderit, shton Lili, për gjithçka dhe për ty.
Mos është ndonjë lamtumirë kjo?, e pyes unë.
“Romani i pazakontë për dashurinë dhe familjen i Meral Kureyshit është një libër thellësisht poetik, po aq i qetë sa edhe i fuqishëm dhe ndër më të mirët që mund të gjendet aktualisht në letërsinë zvicerane.” Daniel Graf, Republik
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
Kjo përmbledhje tregimesh përbëhet nga dhjetë histori në kufijtë përherë e më të vagullt mes reales dhe imagjinares, populluar nga personazhe pa emër, të hedhura në një botë ku gjithmonë e më tepër largohen nga thelbi i të qenit njeri në favor të një spektatori pa fuqi. Ndaj çdo tregim, në një mënyrë apo në një tjetër, përpiqet të hapë njëfarë shtegu qëndrese përmes heshtjes, në kërkim të një “pse”-je, ndonëse ekziston rreziku se në anën tjetër mund të mos ketë asgjë për t’u shënuar, përveç jehonës së zërave tanë.
… Ama në fund të ditës lipsej të jetonim, dhe për ta bërë këtë duhet të shtireshim sikur nga ana tjetër e mureve nuk po ndodhte asgjë, me shpirtin groposur përballë ekranesh indoktrinimi, nga ku tragjeditë fillimisht fshihen dhe pastaj kthehen në sensacion termash të tredhur, sa zor se lihet vend për dinjitetin njerëzor… ku fjala masakër emërtohet si “ofensivë” dhe të vdekurit zëvendësohen nga “humbje njerëzore”…
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
“Me këto net dhe me këto jetë, me këto gra që vrapojnë, me këto zemra që luftojnë, me këto çaste aq dërrmuese sa nuk mund të maten me kohën, duhej bërë diçka. Në çdo faqe qëndron pamundësia për të thënë të gjithë të vërtetën, por edhe dëshira e dëshpëruar për të kërkuar të vërtetën sa më pranë jetës, natës, zemrës, trupit dhe shpirtit.Nga këto tri gra, duhej nisur me të parën, me atë që sapo kishte mbushur njëzet e pesë vjeç kur vraponte dhe që është e vetmja ende gjallë sot. Kjo grua jam unë…”Romani Errësirë në zemër ndërthur tri histori grash viktima të dhunës së partnerëve. Në kufirin e brishtë mes forcës dhe poshtërimit, Nathacha Appanah shqyrton enigmën e padurueshme të femicidit bashkëshortor, kur errësira e zezë zë vendin e dashurisë.Nathacha Appanah me romanin Errësirë në zemër është fituese e çmimeve “Femina” 2025, “Renaudot des lycéens” 2025, “Goncourt des lycéens ” 2025.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
Për njëzet vjet, pesëmbëdhjetë vjet, e gjithnjë e më shumë me kalimin e kohës, Tregimtari e pat fiksuar vështrimin te Fania, mikja e tij. Ai ishte i ndjeshëm ndaj trupit të saj të fortë, të ngjeshur dhe ndonjëherë gjysmë të vdekur si ai i Njeriut të Ngurtësuar. Në këtë trup, diçka kishte ngrirë dhe nuk qarkullonte: gjaku? limfa? Pikërisht me fjalë, me fjalët e tij – gjëra të varfra – Tregimtari përpiqej t’i jepte jetë atij trupi, që atje të vlonte jeta, e guximshme, e cila mbahej e mbledhur te Fania në zgavrën e barkut si një grusht i shtrënguar, një gur, një fëmijë i vdekur, një kafshë e mjerë e balsamosur.
Fania është qenie e padepërtueshme. Herë pas here, ajo zbulon aspekte të veçanta të personalitetit të saj. Gruaja e re me shikim të humbur mund të jetë e gëzuar, e qeshur, djallëzore. Pas maskës së lëmuar që ajo u ofron atyre përreth saj, ka Fani të tjera… Por këto Fani mbeten të mbyllura në një zarf të ngurtë, mishor. Fania mbart një dhimbje brenda saj ajo është “ndryshe”. Kjo është pyetja që Tregimtari shtron pa u lodhur.
Anne Serre, finaliste e International Booker Prize 2025 me romanin Kapela lëkurë -leopordi përkthyer në anglisht, është fituese e çmimit Goncourt për tregimin në vitin 2020 me përmbledhjen Në zemër të një vere të artë.
Roman për dashurinë që nuk kërkon të zotërojë, për artin si strehë dhe për mënyrën se si një ndjenjë e vetme mund t’i japë kuptim një jete të tërë.
Një histori dashurie e ndërtuar mbi heshtjen, muzikën dhe pritjen.
Në moshën katërmbëdhjetë vjeçare Hanes Prageri bie në dashuri me vajzën Polina. Për t’i treguar dashurinë djali i bekuar me një talent të jashtëzakonshëm kompozon një melodi që përfshin të gjitha ëndjet dhe dëshirat e Polinës. Por jeta e tij merr një kthesë të paparashikuar. Hanesi pushon së luajturi piano, dhe rrugët e tij ndahen nga ato të Polinës. Pas vitesh të tëra, gjatë të cilave ai nuk ndjen asgjë tjetër përveçse boshllëk, Hanesi e kupton: duhet të rigjejë Polinën. Dhe e vetmja gjë me të cilën mund të arrijë atë është melodia e saj.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
Një roman i pazakontë : i drejtpërdrejtë, tronditës, ironik. Pas një ndarjeje të dhimbshme dhe lajmit se gruaja e tij pret një fëmijë nga një tjetër, një burrë përpiqet të rindërtojë jetën dhe veten përmes shkrimit. Por si mund të tregohet një histori personale, kur ajo vetë është e patregueshme? Roman natyral është një rrëfim i çuditshëm dhe i çiltër, ku bashkëjetojnë dashuria, braktisja, humori absurd dhe kujtimet më intime. Një burrë që bëhet endacak për të shkruar për një endacak. Një botë e parë nga sytë e mizave. Një histori tualetesh që bëhen vende lirie në diktaturë.
Një roman që sfidon rregullat e rrëfimit dhe na kujton se bukuria qëndron te dyshimi. Autori shkruan : “Do të doja që të thuhej: Ky roman është i bukur sepse është i thurur me dyshime.” Një nga romanet më të veçantë dhe më të guximshëm të letërsisë bullgare bashkëkohore.
“Isha e çmendur pas emrit të mikeshës sime të re. Të quheshe Virtyt, as më pak e as më shumë! Dhe Angenem, që në gjermanisht do të thotë e këndshme. Virtyt e Këndshme! Unë isha në katin e parë dhe ajo ishte në katin përdhes, në dhoma mjaft të ngjashme me një tavolinë të vogël pune afër dritares me pamje nga kopshti. Dhe ndërsa po punoja në tavolinën time (duke marrë shënime, duke bërë lista, por jo duke shkruar vërtet), mendoja për Virtytin që gjendej pikërisht në të njëjtin vend një kat më poshtë, dhe kisha ndjesinë sikur në njëfarë mënyre po dyzohesha, gjë që nuk ishte e pakëndshme.” E dyzuar në tridhjetë medalione, e përthyer në tridhjetë pjesë, e tillë është rrëfimtarja e Virtyti dhe Rozalinda. Nga një rrëfim te tjetri, identiteti i saj luhatet: herë e rritur, herë fëmijë, herë Anlizë, herë Hana… Duke ndërthurur zhanret dhe tonet, duke kaluar nga emocioni te e çuditshmja, nga therësja te melankolia, Anne Serre, një dhe e shumëfishtë, na merr me vete në një valle marramendëse që skicon një autoportret gjenial.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
Jam ulur buzë detit, i them unë.
Unë dergjem në shtrat, thotë Lili, ma vë të dëgjoj valët.
Një copë herë heshtim. Unë e mbaj telefonin fare afër ujit, kërrusur përtokë derisa më lagen këmbët.
Lili lodhet që në mesditë, harron shumë, edhe kohën.
Natën e mirë, më thotë, megjithëse ora është vetëm tre e pasdites.
Faleminderit, shton Lili, për gjithçka dhe për ty.
Mos është ndonjë lamtumirë kjo?, e pyes unë.
“Romani i pazakontë për dashurinë dhe familjen i Meral Kureyshit është një libër thellësisht poetik, po aq i qetë sa edhe i fuqishëm dhe ndër më të mirët që mund të gjendet aktualisht në letërsinë zvicerane.” Daniel Graf, Republik
| Koleksioni: Letërsi |
| Autor: Meral Kureyshi |
| Nr. Faqesh: 218 fq |
| ISBN: 978 9928 325 655 |
| Ҫmimi Kopertinës: 1 200 Lekë |
| Pesha: 0.350 kg |
| 5 |
|
0 |
| 4 |
|
0 |
| 3 |
|
0 |
| 2 |
|
0 |
| 1 |
|
0 |
Përshtypjet
Nuk ka përshtypje për këtë libër.
You may also like…
Roman për dashurinë që nuk kërkon të zotërojë, për artin si strehë dhe për mënyrën se si një ndjenjë e vetme mund t’i japë kuptim një jete të tërë.
Një histori dashurie e ndërtuar mbi heshtjen, muzikën dhe pritjen.
Në moshën katërmbëdhjetë vjeçare Hanes Prageri bie në dashuri me vajzën Polina. Për t’i treguar dashurinë djali i bekuar me një talent të jashtëzakonshëm kompozon një melodi që përfshin të gjitha ëndjet dhe dëshirat e Polinës. Por jeta e tij merr një kthesë të paparashikuar. Hanesi pushon së luajturi piano, dhe rrugët e tij ndahen nga ato të Polinës. Pas vitesh të tëra, gjatë të cilave ai nuk ndjen asgjë tjetër përveçse boshllëk, Hanesi e kupton: duhet të rigjejë Polinën. Dhe e vetmja gjë me të cilën mund të arrijë atë është melodia e saj.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
“Isha e çmendur pas emrit të mikeshës sime të re. Të quheshe Virtyt, as më pak e as më shumë! Dhe Angenem, që në gjermanisht do të thotë e këndshme. Virtyt e Këndshme! Unë isha në katin e parë dhe ajo ishte në katin përdhes, në dhoma mjaft të ngjashme me një tavolinë të vogël pune afër dritares me pamje nga kopshti. Dhe ndërsa po punoja në tavolinën time (duke marrë shënime, duke bërë lista, por jo duke shkruar vërtet), mendoja për Virtytin që gjendej pikërisht në të njëjtin vend një kat më poshtë, dhe kisha ndjesinë sikur në njëfarë mënyre po dyzohesha, gjë që nuk ishte e pakëndshme.” E dyzuar në tridhjetë medalione, e përthyer në tridhjetë pjesë, e tillë është rrëfimtarja e Virtyti dhe Rozalinda. Nga një rrëfim te tjetri, identiteti i saj luhatet: herë e rritur, herë fëmijë, herë Anlizë, herë Hana… Duke ndërthurur zhanret dhe tonet, duke kaluar nga emocioni te e çuditshmja, nga therësja te melankolia, Anne Serre, një dhe e shumëfishtë, na merr me vete në një valle marramendëse që skicon një autoportret gjenial.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
Kjo përmbledhje tregimesh përbëhet nga dhjetë histori në kufijtë përherë e më të vagullt mes reales dhe imagjinares, populluar nga personazhe pa emër, të hedhura në një botë ku gjithmonë e më tepër largohen nga thelbi i të qenit njeri në favor të një spektatori pa fuqi. Ndaj çdo tregim, në një mënyrë apo në një tjetër, përpiqet të hapë njëfarë shtegu qëndrese përmes heshtjes, në kërkim të një “pse”-je, ndonëse ekziston rreziku se në anën tjetër mund të mos ketë asgjë për t’u shënuar, përveç jehonës së zërave tanë.
… Ama në fund të ditës lipsej të jetonim, dhe për ta bërë këtë duhet të shtireshim sikur nga ana tjetër e mureve nuk po ndodhte asgjë, me shpirtin groposur përballë ekranesh indoktrinimi, nga ku tragjeditë fillimisht fshihen dhe pastaj kthehen në sensacion termash të tredhur, sa zor se lihet vend për dinjitetin njerëzor… ku fjala masakër emërtohet si “ofensivë” dhe të vdekurit zëvendësohen nga “humbje njerëzore”…
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
Për njëzet vjet, pesëmbëdhjetë vjet, e gjithnjë e më shumë me kalimin e kohës, Tregimtari e pat fiksuar vështrimin te Fania, mikja e tij. Ai ishte i ndjeshëm ndaj trupit të saj të fortë, të ngjeshur dhe ndonjëherë gjysmë të vdekur si ai i Njeriut të Ngurtësuar. Në këtë trup, diçka kishte ngrirë dhe nuk qarkullonte: gjaku? limfa? Pikërisht me fjalë, me fjalët e tij – gjëra të varfra – Tregimtari përpiqej t’i jepte jetë atij trupi, që atje të vlonte jeta, e guximshme, e cila mbahej e mbledhur te Fania në zgavrën e barkut si një grusht i shtrënguar, një gur, një fëmijë i vdekur, një kafshë e mjerë e balsamosur.
Fania është qenie e padepërtueshme. Herë pas here, ajo zbulon aspekte të veçanta të personalitetit të saj. Gruaja e re me shikim të humbur mund të jetë e gëzuar, e qeshur, djallëzore. Pas maskës së lëmuar që ajo u ofron atyre përreth saj, ka Fani të tjera… Por këto Fani mbeten të mbyllura në një zarf të ngurtë, mishor. Fania mbart një dhimbje brenda saj ajo është “ndryshe”. Kjo është pyetja që Tregimtari shtron pa u lodhur.
Anne Serre, finaliste e International Booker Prize 2025 me romanin Kapela lëkurë -leopordi përkthyer në anglisht, është fituese e çmimit Goncourt për tregimin në vitin 2020 me përmbledhjen Në zemër të një vere të artë.
Një roman i pazakontë : i drejtpërdrejtë, tronditës, ironik. Pas një ndarjeje të dhimbshme dhe lajmit se gruaja e tij pret një fëmijë nga një tjetër, një burrë përpiqet të rindërtojë jetën dhe veten përmes shkrimit. Por si mund të tregohet një histori personale, kur ajo vetë është e patregueshme? Roman natyral është një rrëfim i çuditshëm dhe i çiltër, ku bashkëjetojnë dashuria, braktisja, humori absurd dhe kujtimet më intime. Një burrë që bëhet endacak për të shkruar për një endacak. Një botë e parë nga sytë e mizave. Një histori tualetesh që bëhen vende lirie në diktaturë.
Një roman që sfidon rregullat e rrëfimit dhe na kujton se bukuria qëndron te dyshimi. Autori shkruan : “Do të doja që të thuhej: Ky roman është i bukur sepse është i thurur me dyshime.” Një nga romanet më të veçantë dhe më të guximshëm të letërsisë bullgare bashkëkohore.
“Me këto net dhe me këto jetë, me këto gra që vrapojnë, me këto zemra që luftojnë, me këto çaste aq dërrmuese sa nuk mund të maten me kohën, duhej bërë diçka. Në çdo faqe qëndron pamundësia për të thënë të gjithë të vërtetën, por edhe dëshira e dëshpëruar për të kërkuar të vërtetën sa më pranë jetës, natës, zemrës, trupit dhe shpirtit.Nga këto tri gra, duhej nisur me të parën, me atë që sapo kishte mbushur njëzet e pesë vjeç kur vraponte dhe që është e vetmja ende gjallë sot. Kjo grua jam unë…”Romani Errësirë në zemër ndërthur tri histori grash viktima të dhunës së partnerëve. Në kufirin e brishtë mes forcës dhe poshtërimit, Nathacha Appanah shqyrton enigmën e padurueshme të femicidit bashkëshortor, kur errësira e zezë zë vendin e dashurisë.Nathacha Appanah me romanin Errësirë në zemër është fituese e çmimeve “Femina” 2025, “Renaudot des lycéens” 2025, “Goncourt des lycéens ” 2025.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
Libra të ngjashëm
Me thjeshtësinë e tij narrative Baxhaku na risjell rrëfime për rrethin e Mirditës ku ai vetë ka prekur nga afër çdo vend për të cilin tregon. Ai ka takuar çdo personazh që përshkruan dhe janë pikërisht ata protagonistët e vërtetë të reportazheve, të cilët rrëfejnë për Mirditën. Duket sikur vjen prej një kohe tjetër…
Një vëllim me novela dhe me tregime të shkurtra ku lexuesi do të gjejë skena, histori, ngjarje artistike dhe personazhe që shpesh rrethohen me një vello të çuditshme, ndonjëherë edhe misterioze. Diku personazhi kthehet për të gjetur pas 30 vitesh të dashurën e tij në një kryeqytet të huaj. Diku, një qytet i tërë bëhet dëshmitar i disa skenave luftimesh në një nga sheshet kryesore të tij, por beteja është në kufijtë e paradoksit sepse ndeshen ushtri të kohëve të ndryshme. Çfarë ka ndodhur në këtë haluçinacion kolektiv?
Tri pjesë, tre histori, tre rrëfime paralele të lidhura nga një titull ndërtojnë subjektin e triptikut, Prill. Rikthehemi pas 83 vite, te një rrëfim sa fiktiv po kaq edhe historik i një prej periudhave që la gjurmë në historinë e popullit tonë e vështruar tashmë prej një këndvështrimi tjetër.E shkruar gati para dyzet viteve, autori e kishte projektuar si një film të ndarë në tri pjesë, por ai arrin të skenarizojë vetëm pjesën e dytë të tij.
Në Afrikë kam qëndruar disa vjet. Për herë të parë kam shkuar në vitin 1957. Pastaj, në harkun e dyzetë vjetëve, jam kthyer sa herë më është dhënë rasti. Kam udhëtuar shumë në atë kontinent. Ngaherë u kam qëndruar larg rrugëve zyrtare, pallateve, figurave me peshë dhe politikës së madhe. Jeta e tyre është sfilitje, brengë e pafund, të cilën megjithatë e përballojnë me një qëndrueshmëri të habitshme dhe paqësisht. Ky nuk është libër për Afrikën, por vetëm për disa njerëz të atyre viseve, libër mbi takimet me ta, kohën e kaluar tok.
Proza, 9 të shkurta, konceptohet si një rrëfim i ndarë në nëntë subjekte të mëvetësishme, rrëfime të ndryshme ku secila konceptohet si një strukturë e veçantë. Interesante është vendosja e titujve në secilin rrëfim, teknikë kjo që i diferencon prozat nga njëra tjetra, duke i parë edhe si subjekte më vete por edhe të ndërlidhura mes tyre. Krejtësisht origjinale është edhe vetë përzgjedhja e titujve të thjeshtë në dukje sakaq edhe të ndërlikuar.
Uinston Çërçill, i quajtur ndryshe “luani plak”, pati një rol qendror në politikë dhe në histoinë e kontinentit evropian. Fjalimet e paharrueshme që ai mbajti, energjia e pashtershme dhe e patjetërsueshme e bënë atë njeriun britanik më të njohur dhe më të dashur në shekullin XX. Falë personalitet të tij magjepsës arriti të krijonte afërsi me kundërshtarët dhe në veçanti me Stalinin; i dashur, i dhënë pas ushqimit, alkoolit dhe duhanit ai diti ta shfrytëzonte imazhin e tij si epikurian për të ndërtuar marrëdhënie dhe klimë besimi.
Out of stock
Në një ndërthurje mes historisë dhe reportazhit Fatos Baxhaku përmbledh dhjetëra mijëra faqe rrëfim mbi fatet e personazheve më të njohur të kohës nga Arbëria deri në Detin Mesdhe. Ҫdo kapitull rrëfen historinë e një figure historike duke u ndalur në të dhëna të pathëna më parë. Bëmat e lundërtarëve dhe luftëtarëve arbër nuk mbeten vetëm si rrëfenja të kohës, por këta personazhe kanë ndërtuar identitetin e tyre i cili mbijeton deri në ditët tona.
Udhëtar në më shumë se 100 vende të botës, kryesisht në Afrikë dhe në Amerikën Latine, Ryszard Kapuściński nderohet si një ndër lëvruesit më të spikatur të reportazhit politik. Në një rrëfim sa historik po aq edhe fiksional, në “Imperium” autori sjell në qendër të subjektit ish- republikat sovjetike me doket dhe zakonet e tyre karakteristike. I gjithë rrëfimi ndërtohet si fryt i refleksioneve vetjake dhe udhëtimeve në kohë të ndryshme, ku autori flet mbi përcaktime të paartikuluara më parë për një regjim tashmë të kapërcyer.
Shkrime të kolonelit André Ordion të paraqitura nga nipi, Dominique Danguy des Déserts. Koloneli André Ordion jetoi në Shqipëri në vitet 1917- 1925, periudhë kjo gjatë të cilës ai shkroi në lidhje me Shqipërinë dhe Perëndimin e Maqedonisë. Këto shkrime nuk u botuan por u ruajtën nga trashëgimtarët e tij dhe ishte nipi i tij Dominique Danguy des Déserts që i botoi. Refleksionet, përshtypjet, mendimet e para të të hedhura në formë shënimesh, vijnë për herë të parë në një botim shumë interesant për lexuesin, duke i ftuar ata të bëhen pjesë e rrugëtimit të kolonel Ordionit në Ballkan.
Një rrëfim i shkurtër, në dukje sa i thjeshtë po aq edhe analitik. Kombinimi i stilit gazetaresk dhe atij letrar do të sjellë në qendër të subjektit disa pyetje dhe pikëpyetja mbi konceptin e tjetrit, si individ, në shoqëri dhe në kontekstin global. ‘’Që të mund të gjykosh për diçka, duhet të jesh atje’’ citon Kapuściński. Pra që ti të krijosh një mendim apo gjykim të saktë për Tjetrin, fillimisht duhet t’a njohësh atë.
Dielli i Skortave është romani i dytë i Laurent Gaudé, i botuar në vitin 2004 i përkthyer në 36 gjuhë të botës dhe fitues i çmimit ‘’Goncourt’. Rrëfimi zhvendoset në Jug të Italisë, në fshatin Montepuccio, aty ku jetonte një familje sa e ngjashme po aq edhe ndryshe nga familjet e tjera. Një i dënuar me burg rikthehet në fshatin e tij për të kërkuar gruan që dashuronte por ky rikthim do të përcaktonte dhe fundin e tij. Çfarë do të ndodhë me të? Fate personazhezh të përmbysura, sekrete të pathëna, pesha e një gabimi i cili trashëgohet brez pas brezi ndërtojnë rrëfimin e romanit ‘’Dielli i Skortave’’.
Ciceroni, oratori më i madh i kohës së tij, pushteti i të cilit shtrihej deri te Cezari, ndihet i thyer dhe i dërrmuar. I dëbuar në mërgim, i zhveshur nga gjithçka, ai përpiqet të kuptojë arsyet e dështimit të tij. Por, “për sa kohë ka jetë, ka shpresë,” siç thoshte ai vetë. Si shpërblim në këmbim të mbështetjes për Cezarin, ai lejohet të kthehet. Sapo vjen në Romë, falë oratorisë dhe strategjive të tij, rikthehet në arenën e gjyqeve, më pas në Senat, më në fund në pushtet dhe kupton se bota politike është e paqëndrueshme, se asnjë burrë shteti, as edhe ai më dinaku, nuk mund të mbrohet nga ambiciet dhe korrupsioni i të tjerëve. Ky roman na shpalos disa nga momentet kyçe më të famshme në historinë e Romës: rënia e Republikës, lufta civile që pasoi, beteja mes Pompeit dhe Jul Cezarit në bregun tonë të Adriatikut.























