Virtyti dhe Rozalinda
Lek 1,000
“Isha e çmendur pas emrit të mikeshës sime të re. Të quheshe Virtyt, as më pak e as më shumë! Dhe Angenem, që në gjermanisht do të thotë e këndshme. Virtyt e Këndshme! Unë isha në katin e parë dhe ajo ishte në katin përdhes, në dhoma mjaft të ngjashme me një tavolinë të vogël pune afër dritares me pamje nga kopshti. Dhe ndërsa po punoja në tavolinën time (duke marrë shënime, duke bërë lista, por jo duke shkruar vërtet), mendoja për Virtytin që gjendej pikërisht në të njëjtin vend një kat më poshtë, dhe kisha ndjesinë sikur në njëfarë mënyre po dyzohesha, gjë që nuk ishte e pakëndshme.” E dyzuar në tridhjetë medalione, e përthyer në tridhjetë pjesë, e tillë është rrëfimtarja e Virtyti dhe Rozalinda. Nga një rrëfim te tjetri, identiteti i saj luhatet: herë e rritur, herë fëmijë, herë Anlizë, herë Hana… Duke ndërthurur zhanret dhe tonet, duke kaluar nga emocioni te e çuditshmja, nga therësja te melankolia, Anne Serre, një dhe e shumëfishtë, na merr me vete në një valle marramendëse që skicon një autoportret gjenial.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
- Dërgesat & Kthimet
Dorëzimi
Ne dërgojmë porosi në të gjithë botën. Të gjitha porositë dërgohen me anë të postës Shqiptare. Transporti gjithmonë falas për porositë mbi 200 dollarë amerikanë. Gjatë periudhave të festave dhe promocioneve, koha e dorëzimit mund të jetë më e gjatë se normalja.Kthimet
Botimet Papirus do të pranojë shkëmbime dhe kthime brenda 30 ditëve nga data e blerjes , me kthimin e origjinalit e dhënien a arsyeve objektive të kthimit të porosisë. Kthimi juaj zakonisht do të përpunohet brenda një jave deri në një javë e gjysmë. Ne do t'ju dërgojmë një email për njoftimin e kthimit të porosisë. Ju lutemi, lini 1-3 ditë pune që rimbursimet të merren në formën origjinale të pagesës pasi të jetë përpunuar kthimi.Ndihmë
Dërgoni një email ose na kontaktoni në numrin e mëposhtëm të kontaktit nëse keni ndonjë pyetje ose ju duhet ndihmë. Email: info@papirus.al Celular: (+355) 69 36 41 353 - Pyetje?
“Isha e çmendur pas emrit të mikeshës sime të re. Të quheshe Virtyt, as më pak e as më shumë! Dhe Angenem, që në gjermanisht do të thotë e këndshme. Virtyt e Këndshme! Unë isha në katin e parë dhe ajo ishte në katin përdhes, në dhoma mjaft të ngjashme me një tavolinë të vogël pune afër dritares me pamje nga kopshti. Dhe ndërsa po punoja në tavolinën time (duke marrë shënime, duke bërë lista, por jo duke shkruar vërtet), mendoja për Virtytin që gjendej pikërisht në të njëjtin vend një kat më poshtë, dhe kisha ndjesinë sikur në njëfarë mënyre po dyzohesha, gjë që nuk ishte e pakëndshme.” E dyzuar në tridhjetë medalione, e përthyer në tridhjetë pjesë, e tillë është rrëfimtarja e Virtyti dhe Rozalinda. Nga një rrëfim te tjetri, identiteti i saj luhatet: herë e rritur, herë fëmijë, herë Anlizë, herë Hana… Duke ndërthurur zhanret dhe tonet, duke kaluar nga emocioni te e çuditshmja, nga therësja te melankolia, Anne Serre, një dhe e shumëfishtë, na merr me vete në një valle marramendëse që skicon një autoportret gjenial.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
Donin që unë të thosha, dhe e di mirë këtë, donin që unë të thosha: ti nuk do të vdesësh, unë do të të shpëtoj. Dhe jo sepse do t’i shpëtoja vërtet, jo sepse do të bëja detyrën time dhe atë që duhej: të dërgoja ndihmë. Por donin që ta thosha, të paktën ta thosha, qoftë edhe vetëm sa për ta thënë.
Por unë thashë: Ti nuk do të shpëtosh…
* * *
Në nëntor 2021, mbytja e një gomoneje me migrantë në Ngushticën e La Manshit shkaktoi vdekjen e njëzet e shtatë personave. Megjithëse kërkuan pa pushim ndihmë, qendra e vëzhgimit nuk dërgoi asnjë mjet shpëtimi.
I frymëzuar nga ky fakt real, ky krijim tërësisht letrar, shtjellon çështjen e të keqes dhe përgjegjësisë kolektive, nëpërmjet portretit të një punonjëseje të qendrës së vëzhgimit e cila, ndoshta, atë natë edhe vetë ka pësuar një lloj mbytjeje.
Vincent Delecroix shkrimtar dhe filozof francez është fitues i çmimeve Valery Larbaud (2007) për Ajo që ka humbur dhe i Çmimi i Madh për Letërsinë i Akademisë Franceze (2009) për Varri i Akilit. Romani i tij Gomonia, i zgjedhur për Goncourt 2023, ishte finalist për International Booker Prize 2025.
Janina Dushejko jeton vetëm në një zonë malore të izoluar, në Luginën e bukur Klloxka. Grua e moshuar, paksa ekscentrike, inxhiniere në pension, ajo adhuron natyrën, astrologjinë dhe veprën e William Blake. Një mëngjes ajo gjen një komshiun e vet të vdekur në kuzhinën e tij, të mbytur me një kockë të vogël. Ky është fillimi i një serie të gjatë krimesh misterioze në vende ku gjenden gjurmë
kafshësh. Policia heton. Të gjitha viktimat i bashkonte pasioni për gjuetinë. Kur Janina Dushejko përpiqet të paraqesë teorinë e saj mbi këtë çështje, të gjithë e marrin për të çmendur… Si mund ta besonin se kafshët po hakmerreshin ndaj vrasësve të tyre?
Për njëzet vjet, pesëmbëdhjetë vjet, e gjithnjë e më shumë me kalimin e kohës, Tregimtari e pat fiksuar vështrimin te Fania, mikja e tij. Ai ishte i ndjeshëm ndaj trupit të saj të fortë, të ngjeshur dhe ndonjëherë gjysmë të vdekur si ai i Njeriut të Ngurtësuar. Në këtë trup, diçka kishte ngrirë dhe nuk qarkullonte: gjaku? limfa? Pikërisht me fjalë, me fjalët e tij – gjëra të varfra – Tregimtari përpiqej t’i jepte jetë atij trupi, që atje të vlonte jeta, e guximshme, e cila mbahej e mbledhur te Fania në zgavrën e barkut si një grusht i shtrënguar, një gur, një fëmijë i vdekur, një kafshë e mjerë e balsamosur.
Fania është qenie e padepërtueshme. Herë pas here, ajo zbulon aspekte të veçanta të personalitetit të saj. Gruaja e re me shikim të humbur mund të jetë e gëzuar, e qeshur, djallëzore. Pas maskës së lëmuar që ajo u ofron atyre përreth saj, ka Fani të tjera… Por këto Fani mbeten të mbyllura në një zarf të ngurtë, mishor. Fania mbart një dhimbje brenda saj ajo është “ndryshe”. Kjo është pyetja që Tregimtari shtron pa u lodhur.
Anne Serre, finaliste e International Booker Prize 2025 me romanin Kapela lëkurë -leopordi përkthyer në anglisht, është fituese e çmimit Goncourt për tregimin në vitin 2020 me përmbledhjen Në zemër të një vere të artë.
Roman për dashurinë që nuk kërkon të zotërojë, për artin si strehë dhe për mënyrën se si një ndjenjë e vetme mund t’i japë kuptim një jete të tërë.
Një histori dashurie e ndërtuar mbi heshtjen, muzikën dhe pritjen.
Në moshën katërmbëdhjetë vjeçare Hanes Prageri bie në dashuri me vajzën Polina. Për t’i treguar dashurinë djali i bekuar me një talent të jashtëzakonshëm kompozon një melodi që përfshin të gjitha ëndjet dhe dëshirat e Polinës. Por jeta e tij merr një kthesë të paparashikuar. Hanesi pushon së luajturi piano, dhe rrugët e tij ndahen nga ato të Polinës. Pas vitesh të tëra, gjatë të cilave ai nuk ndjen asgjë tjetër përveçse boshllëk, Hanesi e kupton: duhet të rigjejë Polinën. Dhe e vetmja gjë me të cilën mund të arrijë atë është melodia e saj.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
Një roman i pazakontë : i drejtpërdrejtë, tronditës, ironik. Pas një ndarjeje të dhimbshme dhe lajmit se gruaja e tij pret një fëmijë nga një tjetër, një burrë përpiqet të rindërtojë jetën dhe veten përmes shkrimit. Por si mund të tregohet një histori personale, kur ajo vetë është e patregueshme? Roman natyral është një rrëfim i çuditshëm dhe i çiltër, ku bashkëjetojnë dashuria, braktisja, humori absurd dhe kujtimet më intime. Një burrë që bëhet endacak për të shkruar për një endacak. Një botë e parë nga sytë e mizave. Një histori tualetesh që bëhen vende lirie në diktaturë.
Një roman që sfidon rregullat e rrëfimit dhe na kujton se bukuria qëndron te dyshimi. Autori shkruan : “Do të doja që të thuhej: Ky roman është i bukur sepse është i thurur me dyshime.” Një nga romanet më të veçantë dhe më të guximshëm të letërsisë bullgare bashkëkohore.
Xhakaranda, si pema e lindur dhe e rritur mes errësirës dhe dritës, i ngre himn njerëzimit, paradoksal, plot dashuri dhe gjallëri.
“Isha e çmendur pas emrit të mikeshës sime të re. Të quheshe Virtyt, as më pak e as më shumë! Dhe Angenem, që në gjermanisht do të thotë e këndshme. Virtyt e Këndshme! Unë isha në katin e parë dhe ajo ishte në katin përdhes, në dhoma mjaft të ngjashme me një tavolinë të vogël pune afër dritares me pamje nga kopshti. Dhe ndërsa po punoja në tavolinën time (duke marrë shënime, duke bërë lista, por jo duke shkruar vërtet), mendoja për Virtytin që gjendej pikërisht në të njëjtin vend një kat më poshtë, dhe kisha ndjesinë sikur në njëfarë mënyre po dyzohesha, gjë që nuk ishte e pakëndshme.” E dyzuar në tridhjetë medalione, e përthyer në tridhjetë pjesë, e tillë është rrëfimtarja e Virtyti dhe Rozalinda. Nga një rrëfim te tjetri, identiteti i saj luhatet: herë e rritur, herë fëmijë, herë Anlizë, herë Hana… Duke ndërthurur zhanret dhe tonet, duke kaluar nga emocioni te e çuditshmja, nga therësja te melankolia, Anne Serre, një dhe e shumëfishtë, na merr me vete në një valle marramendëse që skicon një autoportret gjenial.
| Koleksioni: Letërsi |
| Autore: Anne Serre |
| Nr. Faqesh: 154 fq |
| ISBN: 978 9928 325 570 |
| Ҫmimi Kopertinës: 1 000 Lekë |
| Pesha: 0.300 kg |
| Olga Tokarczuk |
|---|
| 5 |
|
0 |
| 4 |
|
0 |
| 3 |
|
0 |
| 2 |
|
0 |
| 1 |
|
0 |
Përshtypjet
Nuk ka përshtypje për këtë libër.
You may also like…
Donin që unë të thosha, dhe e di mirë këtë, donin që unë të thosha: ti nuk do të vdesësh, unë do të të shpëtoj. Dhe jo sepse do t’i shpëtoja vërtet, jo sepse do të bëja detyrën time dhe atë që duhej: të dërgoja ndihmë. Por donin që ta thosha, të paktën ta thosha, qoftë edhe vetëm sa për ta thënë.
Por unë thashë: Ti nuk do të shpëtosh…
* * *
Në nëntor 2021, mbytja e një gomoneje me migrantë në Ngushticën e La Manshit shkaktoi vdekjen e njëzet e shtatë personave. Megjithëse kërkuan pa pushim ndihmë, qendra e vëzhgimit nuk dërgoi asnjë mjet shpëtimi.
I frymëzuar nga ky fakt real, ky krijim tërësisht letrar, shtjellon çështjen e të keqes dhe përgjegjësisë kolektive, nëpërmjet portretit të një punonjëseje të qendrës së vëzhgimit e cila, ndoshta, atë natë edhe vetë ka pësuar një lloj mbytjeje.
Vincent Delecroix shkrimtar dhe filozof francez është fitues i çmimeve Valery Larbaud (2007) për Ajo që ka humbur dhe i Çmimi i Madh për Letërsinë i Akademisë Franceze (2009) për Varri i Akilit. Romani i tij Gomonia, i zgjedhur për Goncourt 2023, ishte finalist për International Booker Prize 2025.
Një roman i pazakontë : i drejtpërdrejtë, tronditës, ironik. Pas një ndarjeje të dhimbshme dhe lajmit se gruaja e tij pret një fëmijë nga një tjetër, një burrë përpiqet të rindërtojë jetën dhe veten përmes shkrimit. Por si mund të tregohet një histori personale, kur ajo vetë është e patregueshme? Roman natyral është një rrëfim i çuditshëm dhe i çiltër, ku bashkëjetojnë dashuria, braktisja, humori absurd dhe kujtimet më intime. Një burrë që bëhet endacak për të shkruar për një endacak. Një botë e parë nga sytë e mizave. Një histori tualetesh që bëhen vende lirie në diktaturë.
Një roman që sfidon rregullat e rrëfimit dhe na kujton se bukuria qëndron te dyshimi. Autori shkruan : “Do të doja që të thuhej: Ky roman është i bukur sepse është i thurur me dyshime.” Një nga romanet më të veçantë dhe më të guximshëm të letërsisë bullgare bashkëkohore.
Xhakaranda, si pema e lindur dhe e rritur mes errësirës dhe dritës, i ngre himn njerëzimit, paradoksal, plot dashuri dhe gjallëri.
Janina Dushejko jeton vetëm në një zonë malore të izoluar, në Luginën e bukur Klloxka. Grua e moshuar, paksa ekscentrike, inxhiniere në pension, ajo adhuron natyrën, astrologjinë dhe veprën e William Blake. Një mëngjes ajo gjen një komshiun e vet të vdekur në kuzhinën e tij, të mbytur me një kockë të vogël. Ky është fillimi i një serie të gjatë krimesh misterioze në vende ku gjenden gjurmë
kafshësh. Policia heton. Të gjitha viktimat i bashkonte pasioni për gjuetinë. Kur Janina Dushejko përpiqet të paraqesë teorinë e saj mbi këtë çështje, të gjithë e marrin për të çmendur… Si mund ta besonin se kafshët po hakmerreshin ndaj vrasësve të tyre?
Për njëzet vjet, pesëmbëdhjetë vjet, e gjithnjë e më shumë me kalimin e kohës, Tregimtari e pat fiksuar vështrimin te Fania, mikja e tij. Ai ishte i ndjeshëm ndaj trupit të saj të fortë, të ngjeshur dhe ndonjëherë gjysmë të vdekur si ai i Njeriut të Ngurtësuar. Në këtë trup, diçka kishte ngrirë dhe nuk qarkullonte: gjaku? limfa? Pikërisht me fjalë, me fjalët e tij – gjëra të varfra – Tregimtari përpiqej t’i jepte jetë atij trupi, që atje të vlonte jeta, e guximshme, e cila mbahej e mbledhur te Fania në zgavrën e barkut si një grusht i shtrënguar, një gur, një fëmijë i vdekur, një kafshë e mjerë e balsamosur.
Fania është qenie e padepërtueshme. Herë pas here, ajo zbulon aspekte të veçanta të personalitetit të saj. Gruaja e re me shikim të humbur mund të jetë e gëzuar, e qeshur, djallëzore. Pas maskës së lëmuar që ajo u ofron atyre përreth saj, ka Fani të tjera… Por këto Fani mbeten të mbyllura në një zarf të ngurtë, mishor. Fania mbart një dhimbje brenda saj ajo është “ndryshe”. Kjo është pyetja që Tregimtari shtron pa u lodhur.
Anne Serre, finaliste e International Booker Prize 2025 me romanin Kapela lëkurë -leopordi përkthyer në anglisht, është fituese e çmimit Goncourt për tregimin në vitin 2020 me përmbledhjen Në zemër të një vere të artë.
Libra të ngjashëm
Ambicia për pushtet vë përballë prijës dhe vartës, aristokratë dhe plebenj duke treguar edhe një herë fuqinë që ka pushteti edhe në prishjen e shumë marrëdhënieve njerëzore. Miqësi, tradhti, intrigë, dashuri dhe luftë, ky libër i parë i trilogjisë mbi Perandorinë Romake rikthen vëmendjen jo vetëm drejt historisë së Romës si Republikë, por edhe te dualitetet jetësore, të cilat i përkasin çdo kohe. A do të mundet Ciceroni, një senator i ardhur jo nga radhët e aristokratëve, të bëhet, falë forcës së oratorisë së tij, konsull i Romës?
Adrian Nuri heton ç’fshihet pas rrëfimit biblik mbi krijimin e njeriut.
Cilët kanë qenë Adami dhe Eva?
Çfarë mëkati kishin bërë vetëm se kërkuan dituri? Mos vallë nuk ka pasur fare mëkat, as ndëshkim? Mos gjithçka është stisur?
Situata ndërlikohet. Adriani ndjen se një dorë e panjohur po e torturon. Ndodhet i ndryrë brenda mitit që po heton.
Një mëkat i rëndë ka shkërmoqur shoqërinë.
Mos është vonë për të vepruar?
Rrëfime nga kohët kur kafshët kishin fjalën e tyre për të thënë, për të na bërë të qeshim ose për të na lënë me gojë hapur. Gomarë, luanë, hiena, dhi, kërmij dhelpra apo flutura … të gjithë kanë hallet e tyre. Aventurat e tyre vënë në lojë vizionin tonë të botës, lumturinë dhe thellësinë e mendimit që ne njerëzit ndonjëherë mezi i shprehin… Për të dëgjuar një përrallë klikoni këtu:
Rikthehemi pas në vitin 1997, një vit i mbrapshtë dhe tragjik ngjarjet e të cilit duket se janë lënë pas nën pluhurin e harresës, por jo për autorin Ylli Dimraj. Histori të vërteta, vendime që nuk u zbardhën kurrë, ndodhi, fakte, situata të ndryshme, biseda dhe urdhra të dhënë , shantazhe dhe kërcënime përbëjnë edhe subjektin e librit ‘’Sfida e gjeneralit’’.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
Perandori, i perkthyer në mbi 32 gjuhë, është një nga 150 librat më të lexuar të shekullit të XX. Portreti i një autokracie të ngurtësuar the ritualizuar. Gërshetimi i jashtëzakonshëm i gazetarisë dhe artit na lejon të ndihemi më afër asaj që Kapuscinski e quan pamjen e vërtetë të pashprehshme të luftës.
Në një ndërthurje mes historisë dhe reportazhit Fatos Baxhaku përmbledh dhjetëra mijëra faqe rrëfim mbi fatet e personazheve më të njohur të kohës nga Arbëria deri në Detin Mesdhe. Ҫdo kapitull rrëfen historinë e një figure historike duke u ndalur në të dhëna të pathëna më parë. Bëmat e lundërtarëve dhe luftëtarëve arbër nuk mbeten vetëm si rrëfenja të kohës, por këta personazhe kanë ndërtuar identitetin e tyre i cili mbijeton deri në ditët tona.
Gazetari i famshëm zvicerian, korrespondeti i gazetës franceze I’Illustration, Robert Vaucher sjell përmes reportazheve të tij një informacion shumë të rëndësishëm për Luftën e Parë Botërore në zonën e pushtimit Italian dhe francez në Shqipëri. Këto reportazhe të botuara në I’Illustration, hedhin dritë mbi një periudhë historike shumë të rëndësishme të Shqipërisë. Ky dokumentacion ka shërbyer për të analizuar rrjedhën post- factum të ngjarjeve kurse botimi dhe publikimi i tyre ka zbuluar dëshmi të asaj se çfarë shikohej në terren dhe në realitet.
Udhëtar në më shumë se 100 vende të botës, kryesisht në Afrikë dhe në Amerikën Latine, Ryszard Kapuściński nderohet si një ndër lëvruesit më të spikatur të reportazhit politik. Në një rrëfim sa historik po aq edhe fiksional, në “Imperium” autori sjell në qendër të subjektit ish- republikat sovjetike me doket dhe zakonet e tyre karakteristike. I gjithë rrëfimi ndërtohet si fryt i refleksioneve vetjake dhe udhëtimeve në kohë të ndryshme, ku autori flet mbi përcaktime të paartikuluara më parë për një regjim tashmë të kapërcyer.
Ciceroni, oratori më i madh i kohës së tij, pushteti i të cilit shtrihej deri te Cezari, ndihet i thyer dhe i dërrmuar. I dëbuar në mërgim, i zhveshur nga gjithçka, ai përpiqet të kuptojë arsyet e dështimit të tij. Por, “për sa kohë ka jetë, ka shpresë,” siç thoshte ai vetë. Si shpërblim në këmbim të mbështetjes për Cezarin, ai lejohet të kthehet. Sapo vjen në Romë, falë oratorisë dhe strategjive të tij, rikthehet në arenën e gjyqeve, më pas në Senat, më në fund në pushtet dhe kupton se bota politike është e paqëndrueshme, se asnjë burrë shteti, as edhe ai më dinaku, nuk mund të mbrohet nga ambiciet dhe korrupsioni i të tjerëve. Ky roman na shpalos disa nga momentet kyçe më të famshme në historinë e Romës: rënia e Republikës, lufta civile që pasoi, beteja mes Pompeit dhe Jul Cezarit në bregun tonë të Adriatikut.
Ka nga të gjitha llojet e udhëtimeve. Udhëtime për të zbuluar, udhëtime për aventurë, udhëtime për t’u qetësuar, udhëtime për t’u gjallëruar, udhëtime koti, udhëtime për të ikur, udhëtime për të ardhur, udhëtime mitike, udhëtime sterile, udhëtime të frytshme.. madje ka edhe udhëtime pa lëvizur… dhe për të dëgjuar një përrallë klikoni këtu:
Shkrime të kolonelit André Ordion të paraqitura nga nipi, Dominique Danguy des Déserts. Koloneli André Ordion jetoi në Shqipëri në vitet 1917- 1925, periudhë kjo gjatë të cilës ai shkroi në lidhje me Shqipërinë dhe Perëndimin e Maqedonisë. Këto shkrime nuk u botuan por u ruajtën nga trashëgimtarët e tij dhe ishte nipi i tij Dominique Danguy des Déserts që i botoi. Refleksionet, përshtypjet, mendimet e para të të hedhura në formë shënimesh, vijnë për herë të parë në një botim shumë interesant për lexuesin, duke i ftuar ata të bëhen pjesë e rrugëtimit të kolonel Ordionit në Ballkan.
‘’Përse, Gur? Deri vonë kam pasur një zakon. Në çdo vend ku shkoja merrja nga një gur si kujtim. Sikurse do ta vini re, në pjesën e parë të këtij vëllimi përmenden shumë personazhe nga Veriu në Jug. Janë pikërisht këta brumi i vërtetë i këtij libri. Ky libër, në fakt, nuk është gjë tjetër veçse një përqafim i madh me ta…”






















