Roman Natyral
Lek 800
Një roman i pazakontë : i drejtpërdrejtë, tronditës, ironik. Pas një ndarjeje të dhimbshme dhe lajmit se gruaja e tij pret një fëmijë nga një tjetër, një burrë përpiqet të rindërtojë jetën dhe veten përmes shkrimit. Por si mund të tregohet një histori personale, kur ajo vetë është e patregueshme? Roman natyral është një rrëfim i çuditshëm dhe i çiltër, ku bashkëjetojnë dashuria, braktisja, humori absurd dhe kujtimet më intime. Një burrë që bëhet endacak për të shkruar për një endacak. Një botë e parë nga sytë e mizave. Një histori tualetesh që bëhen vende lirie në diktaturë.
Një roman që sfidon rregullat e rrëfimit dhe na kujton se bukuria qëndron te dyshimi. Autori shkruan : “Do të doja që të thuhej: Ky roman është i bukur sepse është i thurur me dyshime.” Një nga romanet më të veçantë dhe më të guximshëm të letërsisë bullgare bashkëkohore.
- Dërgesat & Kthimet
Dorëzimi
Ne dërgojmë porosi në të gjithë botën. Të gjitha porositë dërgohen me anë të postës Shqiptare. Transporti gjithmonë falas për porositë mbi 200 dollarë amerikanë. Gjatë periudhave të festave dhe promocioneve, koha e dorëzimit mund të jetë më e gjatë se normalja.Kthimet
Botimet Papirus do të pranojë shkëmbime dhe kthime brenda 30 ditëve nga data e blerjes , me kthimin e origjinalit e dhënien a arsyeve objektive të kthimit të porosisë. Kthimi juaj zakonisht do të përpunohet brenda një jave deri në një javë e gjysmë. Ne do t'ju dërgojmë një email për njoftimin e kthimit të porosisë. Ju lutemi, lini 1-3 ditë pune që rimbursimet të merren në formën origjinale të pagesës pasi të jetë përpunuar kthimi.Ndihmë
Dërgoni një email ose na kontaktoni në numrin e mëposhtëm të kontaktit nëse keni ndonjë pyetje ose ju duhet ndihmë. Email: info@papirus.al Celular: (+355) 69 36 41 353 - Pyetje?
Një roman i pazakontë : i drejtpërdrejtë, tronditës, ironik. Pas një ndarjeje të dhimbshme dhe lajmit se gruaja e tij pret një fëmijë nga një tjetër, një burrë përpiqet të rindërtojë jetën dhe veten përmes shkrimit. Por si mund të tregohet një histori personale, kur ajo vetë është e patregueshme? Roman natyral është një rrëfim i çuditshëm dhe i çiltër, ku bashkëjetojnë dashuria, braktisja, humori absurd dhe kujtimet më intime. Një burrë që bëhet endacak për të shkruar për një endacak. Një botë e parë nga sytë e mizave. Një histori tualetesh që bëhen vende lirie në diktaturë.
Një roman që sfidon rregullat e rrëfimit dhe na kujton se bukuria qëndron te dyshimi. Autori shkruan : “Do të doja që të thuhej: Ky roman është i bukur sepse është i thurur me dyshime.” Një nga romanet më të veçantë dhe më të guximshëm të letërsisë bullgare bashkëkohore.
Shtator 1913, qendra klimatike Görbersdorf (Sokollovsko e sotme në Silezinë e Poshtme). Këtu, rrëzë maleve, për më shumë se gjysmë shekulli funksionon një nga sanatoriumet e para në botë dhe më i famshmi në gjithë Europën ku kurohen sëmundjet e “kraharorit dhe të fytit”.
Mjeçisllav Vojnjiçi (Mieczysław Wojnicz), student nga Lvovi, vjen në qendërkurim me shpresën se metodat novatore të mjeksisë dhe ajri i pastër do të frenojnë avancimin e sëmundjes së tij, madje edhe mund ta largojnë atë përfundimisht. Por diagnoza nuk lë vend për iluzion – tuberkuloz.
Në Bujtinën e Burrave njeh pacientë të tjerë. Të sëmurët nga Vjena, Krulevci, Breslau dhe Berlini, rrëkëllejnë çdo mbrëmje pijen e tyre të preferuar “Schwärmerei”, debatojnë pa lodhur për çështjet më të rëndësishme të kësaj bote: a e kërcënon Europën lufta? Monarkia apo demokracia? A ekzistojnë demonët? A luan rol femra në shoqëri, apo detyra e saj është vetëm lindja e fëmijëve?
Rutinën e pacientëve e turbullon vdekja e beftë e gruas së pronarit të bujtinës. Vojnjiçit i mbërrijnë në vesh histori të llahtarshme me ndodhi tragjike jo larg sanatoriumit. Edhe pse i preokupuar me zbulimin e të vërtetës për personin e tij, enigma e ngjarjeve që të kallin tmerr e zbavit atë sa vjen e më shumë. Por ndërkohë ai vetë nuk e di nëse forcat e errëta e kanë vënë në shënjestër.
Olga Tokarçuk në romanin Empuzion u zbulon lexuesve të vërtetat mbi botën, të cilat ose nuk i vëmë re, ose me çdo çmim nuk duam t’i bëjmë pjesë tonën.
Donin që unë të thosha, dhe e di mirë këtë, donin që unë të thosha: ti nuk do të vdesësh, unë do të të shpëtoj. Dhe jo sepse do t’i shpëtoja vërtet, jo sepse do të bëja detyrën time dhe atë që duhej: të dërgoja ndihmë. Por donin që ta thosha, të paktën ta thosha, qoftë edhe vetëm sa për ta thënë.
Por unë thashë: Ti nuk do të shpëtosh…
* * *
Në nëntor 2021, mbytja e një gomoneje me migrantë në Ngushticën e La Manshit shkaktoi vdekjen e njëzet e shtatë personave. Megjithëse kërkuan pa pushim ndihmë, qendra e vëzhgimit nuk dërgoi asnjë mjet shpëtimi.
I frymëzuar nga ky fakt real, ky krijim tërësisht letrar, shtjellon çështjen e të keqes dhe përgjegjësisë kolektive, nëpërmjet portretit të një punonjëseje të qendrës së vëzhgimit e cila, ndoshta, atë natë edhe vetë ka pësuar një lloj mbytjeje.
Vincent Delecroix shkrimtar dhe filozof francez është fitues i çmimeve Valery Larbaud (2007) për Ajo që ka humbur dhe i Çmimi i Madh për Letërsinë i Akademisë Franceze (2009) për Varri i Akilit. Romani i tij Gomonia, i zgjedhur për Goncourt 2023, ishte finalist për International Booker Prize 2025.
Për njëzet vjet, pesëmbëdhjetë vjet, e gjithnjë e më shumë me kalimin e kohës, Tregimtari e pat fiksuar vështrimin te Fania, mikja e tij. Ai ishte i ndjeshëm ndaj trupit të saj të fortë, të ngjeshur dhe ndonjëherë gjysmë të vdekur si ai i Njeriut të Ngurtësuar. Në këtë trup, diçka kishte ngrirë dhe nuk qarkullonte: gjaku? limfa? Pikërisht me fjalë, me fjalët e tij – gjëra të varfra – Tregimtari përpiqej t’i jepte jetë atij trupi, që atje të vlonte jeta, e guximshme, e cila mbahej e mbledhur te Fania në zgavrën e barkut si një grusht i shtrënguar, një gur, një fëmijë i vdekur, një kafshë e mjerë e balsamosur.
Fania është qenie e padepërtueshme. Herë pas here, ajo zbulon aspekte të veçanta të personalitetit të saj. Gruaja e re me shikim të humbur mund të jetë e gëzuar, e qeshur, djallëzore. Pas maskës së lëmuar që ajo u ofron atyre përreth saj, ka Fani të tjera… Por këto Fani mbeten të mbyllura në një zarf të ngurtë, mishor. Fania mbart një dhimbje brenda saj ajo është “ndryshe”. Kjo është pyetja që Tregimtari shtron pa u lodhur.
Anne Serre, finaliste e International Booker Prize 2025 me romanin Kapela lëkurë -leopordi përkthyer në anglisht, është fituese e çmimit Goncourt për tregimin në vitin 2020 me përmbledhjen Në zemër të një vere të artë.
Xhakaranda, si pema e lindur dhe e rritur mes errësirës dhe dritës, i ngre himn njerëzimit, paradoksal, plot dashuri dhe gjallëri.
Një roman i pazakontë : i drejtpërdrejtë, tronditës, ironic. Pas një ndarjeje të dhimbshme dhe lajmit se gruaja e tij pret një fëmijë nga një tjetër, një burrë përpiqet të rindërtojë jetën dhe veten përmes shkrimit. Por si mund të tregohet një histori personale, kur ajo vetë është e patregueshme? Roman natyral është një rrëfim i çuditshëm dhe i çiltër, ku bashkëjetojnë dashuria, braktisja, humori absurd dhe kujtimet më intime. Një burrë që bëhet endacak për të shkruar për një endacak. Një botë e parë nga sytë e mizave. Një histori tualetesh që bëhen vende lirie në diktaturë.
Një roman që sfidon rregullat e rrëfimit dhe na kujton se bukuria qëndron te dyshimi. Autori shkruan : “Do të doja që të thuhej: Ky roman është i bukur sepse është i thurur me dyshime.” Një nga romanet më të veçantë dhe më të guximshëm të letërsisë bullgare bashkëkohore.
| Koleksioni: Letërsi & Urti & Art |
| Autori: Georgi Gospodinov |
| Nr. Faqesh: 183 faqe |
| ISBN: 978-9928-325-457 |
| Ҫmimi Kopertinës: 800 Lekë |
| Pesha: 0.220kg |
| Autori |
|---|
| 5 |
|
0 |
| 4 |
|
0 |
| 3 |
|
0 |
| 2 |
|
0 |
| 1 |
|
0 |
Libra të ngjashëm
Rikthehemi pas në vitin 1997, një vit i mbrapshtë dhe tragjik ngjarjet e të cilit duket se janë lënë pas nën pluhurin e harresës, por jo për autorin Ylli Dimraj. Histori të vërteta, vendime që nuk u zbardhën kurrë, ndodhi, fakte, situata të ndryshme, biseda dhe urdhra të dhënë , shantazhe dhe kërcënime përbëjnë edhe subjektin e librit ‘’Sfida e gjeneralit’’.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
Tri pjesë, tre histori, tre rrëfime paralele të lidhura nga një titull ndërtojnë subjektin e triptikut, Prill. Rikthehemi pas 83 vite, te një rrëfim sa fiktiv po kaq edhe historik i një prej periudhave që la gjurmë në historinë e popullit tonë e vështruar tashmë prej një këndvështrimi tjetër.E shkruar gati para dyzet viteve, autori e kishte projektuar si një film të ndarë në tri pjesë, por ai arrin të skenarizojë vetëm pjesën e dytë të tij.
Përrallat e Rojtarëve të Mençur të Detit është një lloj manifesti poetik,i cili na zhyt në botën imagjinare të mençurisë popullore, nga ngushtica e La Manche deri në Atlantik, nga deti Baltik deri në detin Mesdhe, nga ujrat e Paqësorit deri në detin e Japonisë… Një shëtitje përkrahë kafshëve ujore, heronjve legjendarë dhe peshkatarëve të thjeshtë. Takojmë princeshën Otojime të Japonisë, Plakun e detit të tartarëve, pirate të egra, sirena etj. Në këtë kohë “stuhish ekologjike” autorët i bëjnë thirrje talentit të tyre si tregimtarë, duke u bërë jehonë traditave popullore, për të kontribuar në zgjimin e ndërgjegjeve dhe për të ruajtur burimin e botës, pra detet, që janë mëmat që na ushqejnë, të bukura, por ndonjëherë edhe të tmerrshme, të pasura me legjenda universale, të cilat ndërtojnë botën tonë imagjinare, dhe çdo pikë uji e të cilave vadit planetin blu… Për të dëgjaur një përrallë klikoni këtu:
Në një ndërthurje mes historisë dhe reportazhit Fatos Baxhaku përmbledh dhjetëra mijëra faqe rrëfim mbi fatet e personazheve më të njohur të kohës nga Arbëria deri në Detin Mesdhe. Ҫdo kapitull rrëfen historinë e një figure historike duke u ndalur në të dhëna të pathëna më parë. Bëmat e lundërtarëve dhe luftëtarëve arbër nuk mbeten vetëm si rrëfenja të kohës, por këta personazhe kanë ndërtuar identitetin e tyre i cili mbijeton deri në ditët tona.
Gëzimi dhe guximi, e mira dhe e keqja, liria dhe tejkalimi i vetes, si edhe konceptet niçeane të Mbinjeriut…. E ftojmë lexuesin të zbulojë temat e mëdha të trajtuara te Kështu foli Zarathustra : tejkalimi i unit, vënia në pikëpyetje e moralit të bazuar te faji… koncepte si ato mbi vdekjen e Zotit, të Mbinjeriut paraqiten qartë dhe ne mënyrë poetike. Vepra e Niçes është edhe fjalim që godet imagjinatën falë alegorive të forta dhe një mitologjie fantastike të cilave autori i bën homazh duke përshkruar dragoin e frikshëm apo edhe sfinksin enigmatik…
Cili është vendi që zë historia jonë në familjen e madhe botërore? Cilat janë këndvështrimet e shqiptarëve për botën? Po vallë cilët jemi në shqiptarët? Autori nuk merr përsipër të bëjë histori, por thjesht të pasqyrojë një lloj minihistorie të ndërtuar mbi eksperienca dhe rrëfime. Ky cikël nuk ndërtohet vetëm mbi rrëfime të banorëve nga trojet shqiptare por edhe mbi rrëfimet e disa prej emrave më të rëndësishëm të historisë, sesi ata e kanë parë Shqipërinë dhe shqiptarët.
Librin mund t’jua dërgojmë në mënyrë të personalizuar në adresën që ju dëshironi, në Shqipëri
dhe kudo në Botë
.
Një vëllim me novela dhe me tregime të shkurtra ku lexuesi do të gjejë skena, histori, ngjarje artistike dhe personazhe që shpesh rrethohen me një vello të çuditshme, ndonjëherë edhe misterioze. Diku personazhi kthehet për të gjetur pas 30 vitesh të dashurën e tij në një kryeqytet të huaj. Diku, një qytet i tërë bëhet dëshmitar i disa skenave luftimesh në një nga sheshet kryesore të tij, por beteja është në kufijtë e paradoksit sepse ndeshen ushtri të kohëve të ndryshme. Çfarë ka ndodhur në këtë haluçinacion kolektiv?
Proza, 9 të shkurta, konceptohet si një rrëfim i ndarë në nëntë subjekte të mëvetësishme, rrëfime të ndryshme ku secila konceptohet si një strukturë e veçantë. Interesante është vendosja e titujve në secilin rrëfim, teknikë kjo që i diferencon prozat nga njëra tjetra, duke i parë edhe si subjekte më vete por edhe të ndërlidhura mes tyre. Krejtësisht origjinale është edhe vetë përzgjedhja e titujve të thjeshtë në dukje sakaq edhe të ndërlikuar.
Me thjeshtësinë e tij narrative Baxhaku na risjell rrëfime për rrethin e Mirditës ku ai vetë ka prekur nga afër çdo vend për të cilin tregon. Ai ka takuar çdo personazh që përshkruan dhe janë pikërisht ata protagonistët e vërtetë të reportazheve, të cilët rrëfejnë për Mirditën. Duket sikur vjen prej një kohe tjetër…
Dielli i Skortave është romani i dytë i Laurent Gaudé, i botuar në vitin 2004 i përkthyer në 36 gjuhë të botës dhe fitues i çmimit ‘’Goncourt’. Rrëfimi zhvendoset në Jug të Italisë, në fshatin Montepuccio, aty ku jetonte një familje sa e ngjashme po aq edhe ndryshe nga familjet e tjera. Një i dënuar me burg rikthehet në fshatin e tij për të kërkuar gruan që dashuronte por ky rikthim do të përcaktonte dhe fundin e tij. Çfarë do të ndodhë me të? Fate personazhezh të përmbysura, sekrete të pathëna, pesha e një gabimi i cili trashëgohet brez pas brezi ndërtojnë rrëfimin e romanit ‘’Dielli i Skortave’’.
Ambicia për pushtet vë përballë prijës dhe vartës, aristokratë dhe plebenj duke treguar edhe një herë fuqinë që ka pushteti edhe në prishjen e shumë marrëdhënieve njerëzore. Miqësi, tradhti, intrigë, dashuri dhe luftë, ky libër i parë i trilogjisë mbi Perandorinë Romake rikthen vëmendjen jo vetëm drejt historisë së Romës si Republikë, por edhe te dualitetet jetësore, të cilat i përkasin çdo kohe. A do të mundet Ciceroni, një senator i ardhur jo nga radhët e aristokratëve, të bëhet, falë forcës së oratorisë së tij, konsull i Romës?
Ka nga të gjitha llojet e udhëtimeve. Udhëtime për të zbuluar, udhëtime për aventurë, udhëtime për t’u qetësuar, udhëtime për t’u gjallëruar, udhëtime koti, udhëtime për të ikur, udhëtime për të ardhur, udhëtime mitike, udhëtime sterile, udhëtime të frytshme.. madje ka edhe udhëtime pa lëvizur… dhe për të dëgjuar një përrallë klikoni këtu:





















Përshtypjet
Nuk ka përshtypje për këtë libër.